2525/ home Francisco van Jole

klik voor wallpaper 1024 x 768 Rotterdam - Dance Parade ... zie ook het fotoverslag

PAK GRATIS MEE:
nieuwsgids
Bijblijven zonder stress. Wekelijks (HTML).

FvJcam-list
Curieus en zeer persoonlijk. (maandelijks)

e-mail adres:

klik de keuze(s) en LIVE WEBCAM:
klik voor webcam

STEMMING:
imood.com

WEBFORUM:
"En wat vind je er zelf van?"
klik voor webforum

BIO
E-MAIL


PicoSearch
Help
(doorzoekt 500+ pagina's op deze site)
2525 POPULAIR:
1 - Internet-Sensatie
2 - Cam@Rotterdam
3 - Het Rijk der Fabelen
4 - De Anti-pagina's
5 - Piet Heyn

uitzicht op de wereld

HET UITZICHT

ARCHIEF

HOME 3.0
(1998)
HOME 2.0 (1997)
HOME 1.0 (1996)

BEZOEKERS:

(sinds 3-9-1999)


HELP 2525
voeg een banner toe
  Deze week in 2525 / nieuwsgids: de nep van Napster, het twijfelachtig succes van 'The Plant', belhamels zetten Newconomy voor gek. En nog veel meer.
Lezen? Klik hier.

NB: wegens omstandigheden verschijnt 2525 / nieuwsgids nr 24 op zondag.

DODAARS
13 augustus

Vrijdag zag ik bij het Lauwersmeer een dodaars, een watervogel die - althans voor mij - zo schaars is dat ik niet eens weet hoe de naam precies uitgesproken wordt. Tien jaar geleden zag ik hem voor het eerst en eergisteren voor de tweede keer.
Ik weet dat zo exact omdat ik eerste waarnemingen opschrijf in de Petersons vogelgids. Toen ik de tweede dodaars voor de goede orde even nazocht stond het er in priegelig handschrift: 140690 Scarpe (F).

1990, in die tijd had ik een fascinatie voor advertentierubrieken als 'Vrouw zoekt man', 'Man zoekt vrouw', en 'Reisgenoten'. Ik las ze iedere zaterdag. Mensen die reclame maken voor hun hart zijn op de een of andere manier altijd vertederend, hoe hard zo ook roepen over zelfbewustzijn, onafhankelijkheid, zelfstandigheid en andere zelf-zaken. In die zin zijn contact-advertenties een soort papieren knuffels. Ze zijn ook zo'n mooi begin van nieuwe wendingen in andersmans leven. Ik pluisde ze uit en fantaseerde over ontmoetingen waar ik nooit getuige van zou zijn.
Zo viel op een zaterdagochtend toevallig mijn oog op een annonce die buiten mijn interesserubrieken viel. Het zal iets in de orde van "Doe-vakanties' of 'Groepsreizen' geweest zijn. Een binnenvaartschip vertrok naar Parijs en zocht reizigers. Met de boot naar Parijs, plots leek het alsof ik nooit een ander doel in dit leven had gekend.

Iedere dag van de anderhalve week durende tocht zat ik op het voordek, af en toe lezend in een boek maar meestal met een verrekijker over het water turend. "He, een gele kwikstaart. He, een ijsvogeltje."
Veel meer was er ook niet te doen. De drie medepassagiers vermaakten zich met zaken als aan het roer draaien. De schipper en ik waren echter al snel tot de conclusie gekomen dat het geen goed idee was als ik me daar mee bezig hield. Ook de kapitein van de tanker die ik bij mijn enige stuurpoging op een haar na miste, was het daar denk ik wel mee eens.

Per schip door Frankrijk reizen is een vreemde, ontregelende, gewaarwording omdat het Franse water geen vierentwintig-uurs economie kent maar een twaalf uurs variant. Om half acht 's avonds gaan de sluiswachters naar huis om pas de volgende ochtend weer terug te keren. Dat zet al het beroepsleven op het water op een uitertst prettige manier stil. Schepen leggen langszij aan, schippers stappen bij elkaar aan boord met een fles wijn. Zomeravonden doen de rest. Onthaasting avant la lettre, zeg maar. Het zijn dan ook vooral bejaarde schippers die op Frankrijk varen. De rest kiest voor de race die ik het hele etmaal door vanuit mijn huis op de Nieuwe Maas voorbij zie trekken.

De dodaars zwom in het midden van het smalle kanaal. Dook af en toe onder en kwam weer boven als een levend badeendje. Ik keek, las en vergeleek. 'Kastanjebruine wangen', 'stomp achterlijf' en 'korte hals'.
Ik pakte mijn pen en schreef naast de naam '140690 Scarpe (F)'. Waarschijnlijk onterecht want ik kan Scarpe nu op geen enkele kaart meer terugvinden. Misschien zag ik het op een bordje staan, zoals zeelui voor het passagieren nauwkeurig de naam van de kade waar ze gemeerd zijn overschrijven van een straatnaambordje. Om vervolgens een paar uur later straalbezopen aan een taxichauffeur het bestemmingsbriefje te overhandigen waar dan duidelijk leesbaar het woord 'fietspad' op geschreven staat. Die bordjes lijken ook zo op straatnamen.

Ik gun de dodaars in het Lauwersmeer nog een laatste blik en terwijl ik mijn verrekijker opberg vraag ik me af waar ik de volgende keer aan zal denken als ik er weer eens een zie. Over misschien wel tien jaar. Aan Frankrijk, het Lauwersmeer of aan deze woorden.



Commentaar? 2525 / webforum
PS: er zijn nieuwe banners.

Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url.





dit is nou een banner