| 2525/ home | Francisco van Jole |
|
|
Rotterdam - Thuiskomen zonder ooit naar huis te gaan. |
LIVE WEBCAM: STEMMING: WEBFORUM: "En wat vind je er zelf van?" 
BIO 2525 POPULAIR: 1 - Internet-Sensatie 2 - Cam@Rotterdam 3 - Het Rijk der Fabelen 4 - De Anti-pagina's 5 - Piet Heyn  HET UITZICHT ARCHIEF HOME 3.0 (1998) HOME 2.0 (1997) HOME 1.0 (1996) BEZOEKERS: 
(sinds 3-9-1999) HELP 2525 
|
Deze week in 2525 / nieuwsgids: mislukt de digitale revolutie?, Nederlanders mailen niet, het gevoel van dieren. En nog veel meer. Lezen? Klik hier. DUIF 25 augustus "En dat gebeurt iedere zondag?" vroeg ik met duidelijk hoorbare verbazing. "Iedere zondag, kijk maar", antwoordde de vriend. We stonden voor het raam van zijn huiskamer dat uitzicht bood over een plein in het centrum van Rotterdam. De late middagzon sloeg haar stralen stuk op de straatstenen, kinderen speelden met een bal, mensen die genoten van de zondag of er geen raad mee wisten zwalkten voorbij, een zwerver hing op een bank zijn roes uit. Onze ogen waren gericht op een wat ouder echtpaar dat voor een geopende huisdeur stond. Zij had in haar hand een plastic zakje, de man stond op een paar meter afstand naast haar en hield met beide handen iets achter zijn rug verborgen. Haar hand verdween in het zakje, graaide en strooide graankorrels over de stenen uit. Onmiddellijk daalden er uit alle hoeken duiven neer alsof dit het moment was waar ze al de hele dag op gewacht hadden. Stadsduiven, de soort die ooit vanuit de rotsvlakten in Iran hierheen geëmigreerd is. Rotsduiven zijn het dan ook eigenlijk. Ze zijn makkelijk van houtduiven te onderscheiden omdat ze nooit in bomen zitten en vrijwel nooit op gras rondlopen. Van groen moeten ze niks hebben. De stad is voor hen niet meer dan een verzameling stenen, een door mensenhanden gecreëerd rotsgebergte met een overvloed aan voedsel. Alle reden om zich thuis te voelen. Bekijk de stad door de ogen van een duif en de wereld ziet er plots anders uit. Je woont niet meer in een huis maar in een uitgehakt gat in een steile bergwand. Voor de duiven om ons heen zijn wij waarschijnlijk nog steeds holbewoners. Terwijl de vogels gretig de korrels oppikten manoeuvreerde de oude man voorzichtig dichterbij. Nu werd ook zichtbaar wat hij achter zijn rug verborgen hield: een visnet aan een stok. Met een snelle maar wel overwogen beweging stak hij de stok naar voren en plaatste het net over een van de duiven. De soortgenoten kozen in paniek het luchtruim. De vrouw liep naar het net, klemde de duif tussen haar handen, maakte een draaibeweging en haalde het beest daarna levenloos uit het net. De nek omgedraaid. Met de duif ondersteboven aan zijn poten stevig tussen de vingers gehouden, stapte ze samen met haar man het huis binnen. De deur werd achter hen gesloten en vrijwel meteen daalden de eerste durfals onder de duiven weer neer om zich op het overgebleven graan te storten. De buit was binnen dus het gevaar geweken. Ik keek met een verbijsterde blik mijn vriend aan, die in lachen uitbarstte. "Ze is Française, voor haar is duif een delicatesse," zei hij en maakte een smulgebaar. Mijn hoofd draaide weer naar het raam en mijn ogen gleden langs de zwarte ramen van de huizen om het plein. Inderdaad, holbewoners. Commentaar? 2525 / webforum PS: er zijn nieuwe banners. Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url. |
