2525/ home Francisco van Jole

klik voor wallpaper 1024 x 768 Rotterdam - Daar ligt mijn huis in het water.

PAK GRATIS MEE:
nieuwsgids
Bijblijven zonder stress. Wekelijks (HTML).

FvJcam-list
Curieus en zeer persoonlijk. (maandelijks)

e-mail adres:

klik de keuze(s) en LIVE WEBCAM:
klik voor webcam

STEMMING:
imood.com

WEBFORUM:
"En wat vind je er zelf van?"
klik voor webforum

BIO
E-MAIL


PicoSearch
Help
(doorzoekt 500+ pagina's op deze site)
2525 POPULAIR:
1 - Internet-Sensatie
2 - Cam@Rotterdam
3 - Het Rijk der Fabelen
4 - De Anti-pagina's
5 - Piet Heyn

uitzicht op de wereld

HET UITZICHT

ARCHIEF

HOME 3.0
(1998)
HOME 2.0 (1997)
HOME 1.0 (1996)

BEZOEKERS:

(sinds 3-9-1999)


HELP 2525
voeg een banner toe
  Deze week in 2525 / nieuwsgids: zoeken in jezelf, miljoenen internetters verdwenen in Brazilie, brandstofprotesten, politie stopt auto's op afstand. Plus: de gebruikelijke horror over de 'nieuwe economie'.
Lezen? Klik hier.


PIEP
19 september

Er is een groep mensen die graag fantaseert over intelligente apparaten. Ze trekken met hun met Powerpoint bewapende notebooks van conferentie naar congres naar seminar en voorspellen de opkomst van keuvelende koelkasten, magische magnetrons en wonderlijke wasmachines. Mooi woord is dat, 'opkomst'. Zeg het en je voelt al meteen dat er iets verandert. Het heeft iets onvermijdelijks, bezwerends. "De opkomst van het intelligente huishouden." Daar kun je niet zoveel meer tegenover zetten. Het is geen voorspelling, het is meteen een feit als je het zegt. Zoiets als "het einde der tijden", daarvan kun je ook niet beweren dat het er nooit zal komen. Vandaar dat religieuze stofzuigerverkopers er zo graag mee schermen. Het geeft ze meteen een soort 1-0 voorsprong.

Ik raak er altijd een beetje benauwd van, van dat intelligente huishouden. En dat komt door m'n wasmachine. Die is weliswaar niet echt intelligent, maar toch stukken slimmer dan het wasbord dat honderd jaar geleden nog gebruikt werd. Het is het eerste apparaat dat ik in huis kreeg dat om aandacht vraagt louter en alleen om de aandacht zelf. Ik bedoel, de oven vraagt ook wel eens om aandacht als ik er een taart in schuif en die vervolgens vergeet zodat het halve huis in rookwolken gehuld wordt maar dat is gerechtvaardigd. Dat is als de hond die aanslaat als er gespuis het erf oploopt.
De wasmachine daarentegen is meer het neurotische keffertje dat keffend rondspringt als je naar niets anders verlangt dan rust. Ik ben geen dierenbeul maar het zou ongezond zijn voor zo'n keffertje om op de 19e verdieping te wonen. De kans is groot dat hij op een dag met een boog over het balkon verdwijnt. Met een wasmachine van 80 kilo ligt dat natuurlijk anders.
Ik doe de was in de machine, vul het bakje met zeep en druk op een knop. Het apparaat begint te draaien. Ik loop weg en weet dat hij zich nu reeds zit te verkneukelen voor straks.

Ik lig op de bank naar de achterkant van m'n oogleden te staren, zit aan de telefoon in een diep gesprek, zoek geconcentreerd m'n hoofd af naar het ene juiste woord om een zin te vervolmaken en dan gebeurt het: piep. Niet zomaar piep maar het type helse piep dat door je ruggemerg trekt vanaf het stuitje naar de aansluiting met je schedel om vervolgens in je hersens een ravage aan te richten. Ik zou het kunnen negeren maar daar heeft het apparaat wat op gevonden: nog een piep. En nog een, en nog een.
Geluid wordt pas echt overlast als de frequentie en duur onvoorspelbaar is. Een popconcert waarvan je weet dat het na drie uur voorbij is, is misschien hinderlijk maar geen overlast. Overlast is als je niet meer weet waar je aan toe bent. Als zelfs de stiltes beginnen te irriteren omdat je niet weet hoe lang ze zullen duren.
Mijn wasmachine is erg vertrouwd met dat principe. Al drie jaar probeer ik het ritme en en de hoeveelheid piepjes te achterhalen. Het is me nog nooit gelukt. Vanuit het standpunt van de wasmachine gezien is dat erg intelligent. Als ik ze namelijk in kaart zou kunnen brengen, kon ik ze weg filteren. Ik zou ze nog wel horen maar er niet meer op letten, ongeveer zoals mensen die naast een spoorlijn wonen de treinen niet meer horen. Die rijden op tijd en met vaste snelheden. De wasmachine weet dat. Als het piepen voorspelbaar wordt, kan hij het net zo goed achterwege laten.

Het ergste is echter dit: de machine heeft eigenlijk geen reden om te piepen. Het signaal geeft louter aan dat hij klaar is met de wasbeurt. Dat is overbodige kennis. Wassen is geen race tegen de klok, het is iets waar je alle tijd van de wereld voor hebt. Er komen geen rookwolken als de was een kwartier in de machine blijft zitten.
Het piepje is de ultieme vorm van zelfbehagen. Hij wil laten horen hoe goed hij is. Het eindeloos herhaalde "kijk eens!" van een kind. Ik kan slechts gissen waarom de ingenieurs het hebben aangebracht. Misschien wilden ze laten zien wat ze konden, misschien dachten ze dat ze zo een band konden aanbrengen tussen machine en mens. Dat laatste is zeker gelukt. Ik haat mijn wasmachine.

Er moet trouwens een manier zijn om het piepje uit te zetten maar ik ben er nog nooit in geslaagd te achterhalen hoe dat moet. De machine is me ook op dat punt te slim af. Het intelligente huishouden maakt je dom. Dat hoor je de profeten nooit verkondigen.

Maandag: Schuim
Zondag: Seconde (2)
Zaterdag: Seconde
Vrijdag: Stofzuiger
Donderdag: Zeep
Woensdag: Razernij
Index

Commentaar? 2525 / webforum
PS: er zijn nieuwe banners.

Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url.





dit is nou een banner