| 2525/ home | Francisco van Jole |
|
|
Parijs - Donkere dagen in een zee van licht. |
LIVE WEBCAM:![]() STEMMING: WEBFORUM: "En wat vind je er zelf van?" BIO 2525 POPULAIR: 1 - Internet-Sensatie 2 - Cam@Rotterdam 3 - Het Rijk der Fabelen 4 - De Anti-pagina's 5 - Piet Heyn ![]() HET UITZICHT ARCHIEF HOME 3.0 (1998) HOME 2.0 (1997) HOME 1.0 (1996) BEZOEKERS: (sinds 3-9-1999) HELP 2525
|
Deze week in 2525 / nieuwsgids: Net wint verkiezingen (niet) ; Gevallen vrouw; Wurgsex; Voyeurisme en nog veel meer. Lezen? Klik hier. KAPELLETJES 20 november De dichter, criminoloog Manuel Kneepkens stelde ooit voor om in de stad kleine kapelletjes in te richten, als een soort mini-tempels waar de stadsmens zich even terug kon trekken voor bezinning of vertroosting. Kneepkens, een van de weinige mensen die er nog van getuigt dat hij tot de 'Sous les pavés, la plage'-generatie van mei 1968 behoort, deed het voorstel namens de lokale politieke partij die hij vertegenwoordigt en in het kader van een verkiezingscampagne. Dat doet echter niets af aan de schoonheid van het idee. Soms als ik door de stad slenter, temidden van waggelende boodschappentassen en sprintende attachékoffers, zie ik ze wel eens voor me. Kleine ruimtes, mooie foto's of schilderingen aan de muur, wat kaarslicht en bankjes die te oncomfortabel zijn om er lang op door te brengen. In de hoek zit een man in pak, de armen kruislings over zijn benen gelegd, zijn handen ineengestrengeld boven de aktetas tussen zijn voeten. Hij staart voor zich uit naar een punt op de grond. Wat zou er zijn? Demotie? Geliefde aangetroffen in de bezemkast met collega? Ik zal het nooit weten, zoals je er bij een bezoek aan een buitenlandse kerk nooit achterkomt waar de mensen, die als een soort standaardmeubilair geknield bij de tragisch dansende kaarsen zitten, voor aan het bidden zijn. Maar meestal is het verdriet. Verdriet, dat zie je eigenlijk nooit meer ergens in het openbaar, behalve op tv. Begrafenisstoeten suizen voorbij, om maar wat te noemen. Dat is eigenlijk wel zonde. Want als je het verdriet van anderen kunt delen, heb je er zelf minder van nodig, denk ik wel eens. Vanochtend realiseerde ik me dat die kapelletjes er eigenlijk al zijn. Ze heten liften. Die zijn van nature al zo sacraal dat niemand er iets in durft te zeggen. Veel hoef je niet voor te doen. Een mooi plaatje aan de muur plakken van iets dat tragiek in je gezicht smijt en de sijpelende muziek die er nu weerklinkt vervangen door bijvoorbeeld Gregoriaans gezang. En dan noemen we het 'onthaasters'. Is het net iets uit Star Trek. Commentaar? 2525 / webforum PS: er zijn nieuwe banners. Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url. |