| 2525/ home | Francisco van Jole |
|
|
Rotterdam - Dat is nog eens je hart luchten. |
LIVE WEBCAM: STEMMING: WEBFORUM: "En wat vind je er zelf van?" 
BIO 2525 POPULAIR: 1 - Internet-Sensatie 2 - Cam@Rotterdam 3 - Het Rijk der Fabelen 4 - De Anti-pagina's 5 - Piet Heyn  HET UITZICHT ARCHIEF HOME 3.0 (1998) HOME 2.0 (1997) HOME 1.0 (1996) BEZOEKERS: 
(sinds 3-9-1999) HELP 2525 
|
Deze week in 2525 / nieuwsgids: Net wint verkiezingen (niet) ; Gevallen vrouw; Wurgsex; Voyeurisme en nog veel meer. Lezen? Klik hier. SCHAAP 21 november Witte koppen spelen baldadig op de golven van de rivier. Wind en regen slaan zo hard door mijn haren dat het wel een massage lijkt. Althans dat probeer ik me voor te stellen om het gevoel te kunnen verdragen. De kleding wappert en rond mijn oren razen de vlagen met zoveel herrie dat ik amper nog mijn eigen gedachten kan verstaan. Op een dijk staan in guur najaarsweer is een soort daad van verzet. Het water hongeriger dan ooit, de lager gelegen landerijen aan de andere zijde op hun kwetsbaarst. De dijk zelf als een vestingwal. En daar dan bovenop staan, als een onverschrokken uitkijkpost in tijden van oorlog. Als wind en regen nu iets pakken dan ben ik het als eerste, zoals de vijandige artillerie altijd eerst de kerktoren aan gort schiet. Vijftien seconden is de geschatte overlevingstijd van waarnemers op dat soort plekken, meen ik eens ergens gelezen te hebben. Naar boven klimmen, de dood tegemoet, duurt langer. Maar dat is nauwelijks een observatie die de moeite waard is want alles duurt langer dan de dood. Behalve dan de dood zelf. Beneden, aan de voet van de dijk, grazen schapen. Of nou ja, grazen, dat is niet het juiste woord. Ze persen hun koppen over de rand van het hek of onderlangs om bij het gras te komen dat aan de andere zijde staat. Het is me een raadsel waarom ze dat doen. Opzij en achter hen staat binnen kaakbereik hetzelfde gras, van gelijke lengte, van dezelfde malsheid. Toch doen ze alle moeite om datgene te pakken waar ze eigenlijk net niet bij kunnen. Het zal de smaak van de overwinning zijn die het zo speciaal maakt, misschien. Een schaap draait zich om en kijkt me aan met twee zwarte knikkers in een bed van witte watten. Ik zie haar gele tanden malen, de sprieten naar binnen gewerkt worden. Haar blik zegt dit: Jij vraagt je af waarom ik moeite doe voor het gras aan de andere zijde. Zie jezelf. Warm huis en comfort ontvlucht om hier in de razernij het gevoel te krijgen dat je leeft. Ik heb dit hek tenminste niet zelf neergezet. Jij het jouwe wel. Commentaar? 2525 / webforum PS: er zijn nieuwe banners. Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url. |
