| 2525/ home | Francisco van Jole |
|
|
Rotterdam - Soms is het uitzicht net een tekenfilm. |
LIVE WEBCAM:![]() STEMMING: WEBFORUM: "En wat vind je er zelf van?" BIO 2525 POPULAIR: 1 - Internet-Sensatie 2 - Remmen 3 - Notebook 4 - Cam@Rotterdam 5 - De Anti-pagina's ![]() HET UITZICHT ARCHIEF HOME 3.0 (1998) HOME 2.0 (1997) HOME 1.0 (1996) BEZOEKERS: (sinds 3-9-1999) HELP 2525
|
Deze week in 2525 / nieuwsgids: King stopt met boek; Amazon schuwt bonden; E-commerce flop redt hongerige honden; En nog veel meer. Lezen? Klik hier. ORDE 19 december Het is een paar dagen voor Kerst en op mijn balkon bloeit een eigenwijze geranium. Ik praat nooit tegen planten. Niet omdat ik weet dat ze niet kunnen luisteren maar gewoon uit respect. Als planten behoefte zouden hebben aan menselijk gewauwel dan zouden ze wel oren gegroeid hebben. Net als dat bomen hun stammen wel in knuffelvachten zouden hullen als ze verlangden naar menselijke omhelzingen. Mensen die praten tegen planten en kroelen met bomen zijn als de aandachtsverslaafde types die tegen je kletsen als je overduidelijk laat merken niet te willen luisteren. Het is de ergste soort. In het geval van de geranium is de verleiding echter groot om iets te zeggen. Niet vanwege de aandacht doch slechts uit mededogen. De frêle zachtroze bloemen ogen als kinderen die spelen langs de spoorbaan, vertederend maar onbewust van het gevaar dat ieder moment kan aanstormen. Ik zou hem of haar, want over het geslacht van mijn balkonplant heb ik zelfs nog nooit nagedacht, willen vertellen over de verraderlijkheid van het weer. Over sneeuw en ijzel, hagel en storm, die ieder moment alle plannen kunnen verwoesten. Hoog in de lucht vliegt een troep ganzen over. De vluchtleiding wisselt en de voorste laat zich naar een laatste positie in de v-vorm zakken. Heel zachtjes hoor ik de commentaren die ze met elkaar uitwisselen. Het is een repeterend geluid, alsof er iets is waar ze niet over uitgepraat raken. Zoals mensen in extase of vervoering - bijvoorbeeld bij het aanschouwen van voetbal - vervallen tot primitiviteit en steeds hetzelfde zeggen: "Ja! Ja!"; "Oow, oow." Of ganzen van voetbal houden, weet ik niet. De vogels die over mijn hoofd trekken komen uit Nova Zembla of die contreien, alhoewel de mensen op Nova Zembla zullen zeggen 'ze komen uit Nederland'. Zoals we ook zeggen dat Britse zigeuners uit Engeland komen en Nederlandse zigeuners uit Roemenië. De onplaatsbaarheid van nomaden is iets waar we maar moeilijk mee overweg kunnen. Zaken die geen vaste plek hebben in deze wereld die we zo graag willen ordenen, ervaren we al snel als ontregelend. Het heeft ook iets weemoedigs, zo'n vlucht ganzen, omdat er een zekere ontheemding vanuit gaat. Alsof ze nergens echt thuishoren. Dat is raar, want wie - zoals de ganzen - twee huizen heeft, wordt onder mensen over het algemeen beschouwd als een exponent van succesvol leven. De geranium maakt al even triest. Niet alleen omdat de winter straks toe kan slaan maar omdat de bloem wacht op een bij die zich nog maanden niet zal laten zien. Ze staat er bij als een jonge vrouw op de havenpier, de horizon afturend naar het schip van haar geliefde dat maar niet wil verschijnen en misschien nooit weer komt. De bloem is een biologische smartlap. Ik kijk naar de ganzen en dan weer naar de bloemen van de geranium. Winter en lente tegelijk. Misschien is het klimaat in de war. Waarschijnlijker is dat ik het zelf ben. Commentaar? 2525 / webforum PS: er zijn nieuwe banners. Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url. |