| 2525/ home | Francisco van Jole |
|
|
Rotterdam - Besmettelijk wit. |
LIVE WEBCAM:![]() STEMMING: WEBFORUM: "En wat vind je er zelf van?" BIO 2525 POPULAIR: 1 - Internet-Sensatie 2 - Remmen 3 - Notebook 4 - Cam@Rotterdam 5 - De Anti-pagina's ![]() HET UITZICHT ARCHIEF HOME 3.0 (1998) HOME 2.0 (1997) HOME 1.0 (1996) BEZOEKERS: (sinds 3-9-1999) HELP 2525
|
Deze week in 2525 / nieuwsgids: King stopt met boek; Amazon schuwt bonden; E-commerce flop redt hongerige honden; En nog veel meer. Lezen? Klik hier. KWIJT KUNNEN 27 december Het NOS-journaal toonde, in een reportage over verkeersproblemen als gevolg van plotselinge gladheid, een agent in de meldkamer van de Rijkspolitie te Driebergen. In de telefoonhoorn zei hij tegen een collega op laconieke toon: 'Kan ik effe een ongevalletje aan je kwijt?" Meteen ging mijn hart sneller bonzen. Dat wil ik ook! dacht ik, iemand aan wie je een ongevalletje kwijt kunt. Hoe zalig en ongecompliceerd zou dat het leven maken. Amper bekomen van de jaarlijkse Kerst-depressie besloot ik vandaag - tegen beter weten in - over te gaan tot het verrichten van klusjes. Het koffiezet-apparaat schoonmaken bijvoorbeeld. Het is nu weliswaar schoon maar het werkt plots niet meer. Waarom is mij een raadsel. Hetzelfde gebeurde even later met het bevestigen van een nieuw elektriciteitssnoer aan een lamp. Het zit eraan maar de lamp wil niet meer branden. Het is zeg maar een siersnoertje geworden. Na die twee kleine ongevallen, die ik aan niemand kwijt kon, had ik het voor vandaag wel weer gehad. En gleed prompt in een diep dal, als een rotsblok dat na lang wankelen zich toch maar overgeeft aan de zwaartekracht. Ik weet na veel ellende en mislukking inmiddels dat er meer is dat ik niet kan in dit leven dan dat ik wel kan. En dat het laatste al moeilijk genoeg is. Maar soms roept een verstoft koffiezetapparaat of een gebroken snoertje een gevoel van overmoed op. Ik keek op het lijstje dat ik die ochtend zo optimistisch had samengesteld voor de komende vrije dagen: werkkamer witten, boekenkast uitbreiden, vloerzeil vervangen. Het oogde plots als het gebed van een satanische sekte, de regelrechte weg naar de hel. Door het raam zag ik sneeuwvlokken vrolijk dansen alsof ze nog nooit van dooi hadden gehoord. Even kwam de drang op om me naar buiten te spoeden en de dingen te doen waar sneeuw toe verleidt: ballen gooien, rennen of dollen. Ik keek naar mijn schoenen en zag de gladde zolen. Ik liep naar de kast en keek naar de andere paren: stuk voor stuk allemaal gladde zolen. Twee stappen buiten de deur en ik zou een ongevalletje worden dat de meldkamer kwijt wil. Op gladde zolen in een sneeuwlandschap. Zo voelt het leven soms. Commentaar? 2525 / webforum PS: er zijn nieuwe banners. Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url. |