| 2525/ home | Francisco van Jole |
|
|
Rotterdam - Het beste wensen voor 2001. |
LIVE WEBCAM: STEMMING: WEBFORUM: "En wat vind je er zelf van?" 
BIO 2525 POPULAIR: 1 - Internet-Sensatie 2 - Remmen 3 - Notebook 4 - Cam@Rotterdam 5 - De Anti-pagina's  HET UITZICHT ARCHIEF HOME 3.0 (1998) HOME 2.0 (1997) HOME 1.0 (1996) BEZOEKERS: 
(sinds 3-9-1999) HELP 2525 
|
Deze week in 2525 / nieuwsgids: King stopt met boek; Amazon schuwt bonden; E-commerce flop redt hongerige honden; En nog veel meer. Lezen? Klik hier. HELDEN 2 januari Op de op een na laatste dag van de eeuw, zaterdag 30 december 2000, overleed Julius Epstein, lees ik in een krantenberichtje dat amper zeven regels telt. Julius Epstein, zijn naam zei me eigenlijk niets, zijn daad des te meer. Epstein schreef samen met zijn broer Phillip en vier andere scenaristen het script voor wat waarschijnlijk de grootste film van de 20e eeuw is: Casablanca. Een van de fascinerendste aspecten van de film die tijdens de Tweede Wereldoorlog werd gemaakt en uitgebracht, is dat de held het minst interessante personage uit het verhaal is. Verzetsheld Victor Laszlo worstelt niet met de keuzes tussen goed en kwaad omdat hij alleen maar goed doet, kent geen dilemma's omdat zelfopoffering zijn levensstijl is en heeft een geweten dat even onaantastbaar is als het marmer van het beeld dat later ongetwijfeld voor hem opgericht zal worden. Laszlo is het type dat Che Guevarra, nog zo'n held, twintig jaar later zou bestempelen tot 'de nieuwe mens'. Dat pakte al even rampzalig uit als later de 'nieuwe economie'. Casablanca drijft grotendeels op de tegenstelling tussen zijn zuiverheid en de smoezeligheden van alle andere personages die niet anders doen dan worstelen met de keuzes tussen goed en slecht, tussen hart en rede, tussen eigen belang en mededogen. En bijna steeds voor het verkeerde kiezen. Het zijn de onhelden. Het zijn wij. Epstein haatte volgens eigen zeggen Casablanca. In die zin vervult het verhaal ook nog eens zijn eigen drama. De schepper die zijn meest bejubelde werk verafschuwt. Het zou Rick Blaine zelf geweest kunnen zijn, held tegen wil en dank. Zijn er eigenlijk nog helden? De enige die me te binnen wil schieten is de jongen met zijn plastic tasje die tijdens de Chinese studentenopstand in juni 1989 de tanks tegenhield. Zijn naam moet ik opzoeken: Waarschijnlijk was het Wang Weilin, 19 jaar oud. Sinds zijn arrestatie op 5 juni van dat jaar is nooit meer iets van hem vernomen. Helden zijn misschien niet meer van deze tijd, zo ze ooit van enige tijd geweest zijn. In dezelfde krant staat een verslag van de rampzalige brand in Volendam. Ergens tegen het einde van het artikel kom ik dit zinnetje tegen: "En hij praat over zijn overbuurman, de oudste uit een gezin van acht kinderen, die kort na de ramp veel bezoekers uit het pand wist te halen en dat met zijn leven moest bekopen." Dat is alles. Een naam heeft de held vooralsnog niet. Nog opvallender is de zakelijke, bijna kille beschrijving van zijn daad. Het ontbreken van enige voorbeeldigheid. Het kenmerk van een held is dat hij je met je neus drukt op alles wat je zelf niet bent. Misschien willen we daarom geen helden meer. Ik sla de krant dicht. Op de achterkant van de Volkskrant prijkt een paginagrote advertentie. 'Zo ben je een held,' roepen dikke letters onder een foto van een man die een verstandelijk gehandicapt meisje draagt. Het is een ideële reclame van Sire die de lezers aanmaant kleine dingen te doen, als bijvoorbeeld een omgevallen fiets oprapen. Zo kun je ook een held zijn, luidt de boodschap. Daarom zijn er geen helden meer. We zijn in deze tijd van zelfverheerlijking nu immers allemaal helden. Denken we. Commentaar? 2525 / webforum PS: er zijn nieuwe banners. Linken naar dit verhaal of deze foto? Gebruik dan deze url. |
