Florence - Het oog wil ook wat




16 januari 2003

KOFFIE

"We gaan scheiden," zei Patrick even resoluut als achteloos en ramde met zijn vinger op de knop van de koffieautomaat.
Zwart zonder suiker.
Er klonk een gierend geluid, een witte beker viel in de houder en de machine begon te schudden terwijl er een straaltje bruin vocht uit liep.
Patrick keek opzij en lachte, net iets te overmoedig.
"Het gaat zo echt niet langer. Gek word ik van dat wijf."
Zijn rechterarm hield hij gebogen in de aanslag, klaar om de beker te pakken. Zijn andere hand stak diep in zijn linkerbroekzak.

"En nu?" vroeg Winston die een beker koffie voor zijn lichaam hield alsof het een glas bier was.
"Vrijheid voor mij en zij mag het zelf uitzoeken. Ze is oud en wijs genoeg zou ik zeggen."
"Hoe oud ook alweer?"
"Achtenveertig."

Winston roerde schijnbaar doelloos met een plastic staafje in zijn bekertje. Patrick wachtte tot de laatste druppel viel en haalde de beker onder de trechter van de automaat vandaan.
Hij maakte een toostend gebaar. "Op de vrijheid."
Winston gebaarde terug en glimlachte voorzichtig.
"Woon je nog wel bij haar?"
"Nee..." Patrick pauzeerde even en keek Winston onderzoekend aan.
Verderop in de gang werd een deur geopend en verscheen een hoofd met een baard om de hoek.
"Jongens, komen jullie? Ik wil nu echt met de les beginnen" zei het hoofd.

Francisco van Jole


Eerder op 2525 5.0:
Stoere Stumperds
Liefde
De scriptloze samenleving
Kort en krachtig
Het PowerPoint denken
Machine
Oewattoe
Schaken met de verbeelding
De Nieuwe Economie
De gadget-blues
Presentatie Blink
Wanneer ontroert het net?
Opkomst (en ondergang) van de digitale beeldcultuur



ABONNEREN




teksten & foto's © 1996-2003 Francisco van Jole

HOME 4.0 (1999-2001) - HOME 3.0 (1998) - HOME 2.0 (1997) - HOME 1.0 (1996)