« The Manchurian Candidate | Main | Quiz van de dag (3) »
26 september 2004
De Broncode
Het mooiste aan De Broncode is dat het ongelofelijke maar waar gebeurde verhaal zichzelf al lezende bewijst. Het inmiddels spraakmakende boek handelt over de uitvinding van een techniek om data zo te bewerken dat er amper nog ruimte in beslag wordt genomen: Een hele film in een kilobyte. Dat is een absurde bewering. Maar toch slaagde uitvinder Jan Sloot er in een heleboel zakenmensen van zijn verhaal te overtuigen, tot aan Roel Pieper toe. Deze wordt zelfs CEO van het bedrijf dat de techniek moet gaan exploiteren. Een techniek waarvan niemand weet of die bestaat. Er gaan eind jaren negentig kassa's rinkelen en uiteindelijk miljoenen verloren.
Om te snappen hoe dat kan moet je het boek lezen. De plot is bekend: het mysterie van de uitvinding wordt nooit opgelost na de plotselinge dood van Jan Sloot. En toch ontstaat al lezende het naïeve gevoel dat er aan het einde duidelijkheid zal zijn, dat de uitvinding toch bestaat, of dat het klip en klaar oplichting is. Dat principe - je weet dat iets niet zo is maar je gelooft het toch - vormt meteen de verklaring voor het verhaal zelf. Eric Smit maakt op die manier van De Broncode meer dan zo maar een anekdotisch boek over een waanzinnig verhaal uit de sprookjestijd van de Nieuwe Economie.
Daarnaast is het een verbijsterende en leerzame vertelling over het zakenleven waar de ratio in bepaalde kringen soms ver te zoeken is. En tot slot is het eigenlijk een soort biografie van Roel Pieper. Die komt er niet best vanaf, zowel persoonlijk als zakelijk. Voor wat betreft het eerste omdat hij goede sier maakt met zijn nobele liefdadigheid met een stichting voor zieke kinderen terwijl hij in werkelijkheid zelf zijn twee doodzieke zoontjes meedogenloos heeft verstoten en ondanks smeekbedes nooit bezoekt. Terwijl hij woont in villa van tientallen miljoenen leven zijn eigen behoeftige kinderen in armoede. Veel dieper kun je als mens niet zinken.
En zakelijk omdat hij in alles louter voor zijn eigen gewin gaat. Het is een man die zijn mond vol heeft over partnerships maar die de inhoud van het begrip partner niet kent.
Ik ken Roel Pieper als een aimabele, hartelijke, snel opererende man die over de fabelachtige eigenschap beschikt dat je zijn woorden graag voor waar wilt aannemen. Ook al weet je dat ze niet waar zijn. Iemand waarvan je wilt dat hij je aardig vindt. Ook al weet je dat het geen aardige man is.
Roel Pieper is in die zin zelf De Broncode. En dat heeft Eric Smit heel knap gereconstrueerd.
De Broncode
Eric Smit
328 pagina's - Uitgeverij Podium
Posted by fvjole at 26 september 2004 13:20
