« Het permanente carnaval | Main | Weblogs en kijkcijfers »
29 oktober 2004
De laatste keer
Het was een hectische dag zonder updates, dus daarom maar een update over de dag zelf. Na 's nachts mijn media-column voor de Volkskrant van zaterdag geschreven te hebben en amper drie uur slaap toog ik naar Amsterdam om op een conferentie een lezing te geven over interactieve documentaires. Een beetje zenuwachtig was ik wel want een van de andere sprekers was Peter Greenaway en ik ben als sinds de jaren tachtig een bewonderaar van zijn films. Ik heb een verhandeling gehouden over de ideologische aspecten van interactiviteit en de mythe van de keuzevrijheid.
Daarna een interview en terug naar Rotterdam voor een bespreking over onder meer een serie gespreksavonden die ik ga leiden tijdens het theaterfestival Paradise Regained.
En toen het absolute hoogtepunt van de dag: het laatste optreden van Ramses Shaffy, als gast in de show van Liesbeth List in het oude Luxor-theater.
Vooraf twijfelde ik. Ik heb Ramses Shaffy ooit eerder zien optreden, het zal 1981 geweest zijn. Dat was mooi, die krachtige heldere stem gehuld in een wit pak. Na het zien van de aangrijpende en meeslepende documentaire Ramses vreesde ik dat hij, inmiddels slachtoffer van de drank, er misschien zou staan als een wrak en dat mijn herinnering voor altijd verminkt zou worden.
Niets was minder waar.
Aan de hand van Liesbeth List, die een indrukwekkende show neerzette, kwam hij het toneel op en zelden heb ik een zaal, die als één man uit de stoelen omhoog rees, een artiest zo in zich voelen opnemen. De medley van succesnummers die hij bracht stond als een huis en zijn stem was niets meer of minder dan Ramses Shaffy zelf, met de lange enthousiaste uithalen die om je heen golven en je meevoeren in de magie van de Ramses-zee.
De aanstekelijke kracht van Shaffy is dat hij het levensverdriet zichtbaar met zich mee draagt maar in plaats van te treuren het omzet in een reden om te feesten. Zo ook vanavond.
Posted by fvjole at 29 oktober 2004 00:48
