« VIP cars | Main | Gratis dure wallpaper »
18 oktober 2004
Frieze Art Fair
Het handige van een kunstbeurs is dat je als geïnteresseerde leek snel een overzicht krijgt van de actuele stand van zaken in de kunst. Op de Frieze Art Fair die dit weekend in Londen werd gehouden bijvoorbeeld waren honderdvijftig topgaleries uit de hele wereld aanwezig in een gigantische tent die speciaal voor dit doel was opgezet in Regent's Park (foto linksboven). De Frieze wordt nog maar voor de tweede keer gehouden maar is nu al een van de spraakmakendste beurzen. Hier wordt het werk van alle gearriveerde hedendaagse kunstenaars getoond. De toelatingsprocedure is zo streng dat er slechts één Nederlandse galerie aanwezig was: Fons Welters.
Er werd ook niet veel werk van Nederlandse kunstenaars getoond. Eén van de uitzonderingen was Amie Dicke die door twee Amerikaanse galeries werd vertegenwoordigd en nieuw werk toonde (foto rechtsboven). In december exposeert ze in de Tate. (opening van zaken: ik bezit twee van haar werken).
Maar als de kunstenaars er zelf niet zijn, dan komen ze wel terug in associaties. De wrede hyperrealistisch beelden van de Spanjaard Enrique Marty (foto linksmidden) bijvoorbeeld deden me denken aan het werk van Ronald Ophuis dat momenteel in Amsterdam te zien is.
Een kunstbeurs heeft wel als nadeel dat het allemaal commercieel is, dat wil zeggen dat de werken verkoopbaar moeten zijn. Echte gedurfde experimenten tref je dan ook zelden aan in zo'n omgeving. Ook op de Frieze was er nauwelijks uitgesproken politieke kunst. De Koreaan Do-Ho Suh maakte van duizenden militaire metalen identificatieplaatjes een soort harnas getiteld Some/One (foto middenrechts). Het was een van de weinige werken waar een zeker engagement uit sprak. Veel directer was de Peruaan Jota Castro die de regeringsleiders Blair, Bush en Berlusconi als 'jack in the boxes' in olievaten stopte (linksonder).
Een echte ontdekking was de Canadees Marcel Dzama (foto rechtsonder). Hij maakt kleine, lieve schilderijen die de meest gruwelijke zaken afbeelden. Het grootste deel van zijn aanwezige werk was zondag al verkocht. Dat is dan weer het mooie van een beurs, dat de rode stickertjes die aangeven of een werk verkocht is ook een middel vormen om je eigen smaak aan die van anderen te toetsen. Want kunst kijken maakt een mens toch vooral ook onzeker.
Posted by fvjole at 18 oktober 2004 12:43
