« juni 2005 | Main | augustus 2005 »
31 juli 2005
Hi Jack
Ik had me na de vorige keer voorgenomen er mee te stoppen. Drie seizoenen van de in real time vertelde tv-serie 24 heb ik gezien, opgeteld drie volle dagen aan de buis meegeleefd met de fictieve avonturen van geheim agent Jack Bauer die steeds wil stoppen maar dat niet kan. Of moet stoppen maar het niet wil. Net als zijn kijkers. Er zijn zelfs mensen die de hele serie in één ruk achter elkaar bekijken, zoals Hanneke Groenteman en haar club van tv-junkies.
Toevallig zag ik dat de vierde serie van 24 volgende week op dvd verschijnt.
Klik.
Welcome home Jack.
Posted by fvjole at 10:50 am
30 juli 2005
Eco-fotografie
Posted by fvjole at 03:24 pm
Oostenrijk uit de EU
In de winkel van het tankstation werd een opgestoken middelvinger te koop aangeboden. Te monteren achter de autoruit. Zelfs al was de beschrijving in het Engels toch vond ik het 'typisch Oostenrijks'. Een land dat uitblinkt in wat je zou kunnen noemen keurige onbeschoftheid. Althans volgens mijn eigen vooroordeel want dit was mijn eerste bezoek aan het land. Nou ja, bezoek, het was een doortocht vanuit Tsjechië. Op weg naar Slovenië.
Ik corrigeerde mezelf. Die vingers verkopen ze waarschijnlijk overal. Die zijn er niet voor Oostenrijkers maar voor horkerige bestuurders, een internationaal verschijnsel.
Een uur later was er de grens alweer.
Bij de post stonden een man en een vrouw in uniform die hun hand uitgestoken hielden zoals douaniers dat doen. De man wierp een blik op de aangereikte reisdocumenten en zei met een lijzig, zangerig accent U heeft geen sticker op de voorruit.
Ik keek hem vragend aan.
Een tol-sticker, die is hier verplicht.
Ja? O. Daar is mij niets van verteld bij de grensovergang. Hoeveel kost dat?
Zeven euro.
Ah, geen probleem.
Jawel, want u krijgt een boete.
Een boete? Maar hoe moest ik weten dat ik een sticker moet hebben?
Er staan borden. Het uniform wees met zijn vinger naar een nogal onduidelijk bord.
Dat heb ik niet gezien, zei ik. Terwijl ik bij binnenkomst toch zelfs nog een foto van het welkomstbord had gemaakt.
Dat kunnen wij niet helpen. De tolplicht is al negen jaar van kracht. U had dat kunnen weten. U bent verplicht u op de hoogte te stellen van dergelijke bepalingen als u een land bezoekt.
De toon van de man bleef correct maar er klonk toch een licht sadisme in door.
Ik bezoek het land gelukkig niet. Ik ben op doorreis, zei ik sarcastisch.
Onderweg was me al opgevallen dat de Oostenrijkers dit jaar vijftig jaar bevrijding vieren. Vijftig? Niet zestig jaar? Nee, want voor Oostenrijk begint de bevrijding pas als de geallieerden zich hebben teruggetrokken. Hitler was een Oostenrijker, geen Duitser.
Een lichte irritatie maakte zich van mij meester. Ik ben gewend tot tien te tellen als ik verkeersboetes krijg en me er niet over op te winden. Want wat voor smoezen je ook bedenkt, je hebt ze in de kern altijd aan jezelf te danken. Ik streep ze af tegen de keren dat ik er geen heb gekregen en neem de les ter harte.
Hoeveel bedraagt de boete?
120 euro.
Pardon? Dat is absurd! Ik rij amper twee uur door dit land!
U kunt daar betalen. De man wees naar een geparkeerd busje.
Maar dat is niet eerlijk! Waarom controleert u niet net als de Zwitsers bij de ingang? Kijk! Ik heb wel een sticker voor Zwitserland. Die koop je gewoon aan de grens.
Wij zijn geen Zwitsers.
Nee, dat merk ik.
Wij hebben er geen personeel voor.
Maar dit systeem werkt niet, wierp ik tegen. Dit is een slecht systeem. Ik wees naar een Belgische automobilist die aan de kant gedirigeerd werd wegens stickergebrek. Twee boetes in vijf minuten, dan klopt er iets niet. Als u aan de toegang zou controleren dan gebeurde dat niet. U wilt alleen maar boetes uitdelen. Dit is staatscriminaliteit!
De man die geen douanier was maar een soort eigentijdse tollenaar nam onverstoord plaats in zijn kassa-auto.
Oostenrijk is lid van de EU. Vrij verkeer van personen, weet u wel. Dan kun je er toch niet zo'n achterlijk systeem op na houden?
De man begon mijn gegevens in te tikken.
Wie gaat er nou de boel tillen voor zeven euro? vroeg de al even verontwaardigde Belg die zich bij de kassa-auto voegde.
Ik zocht naar toepasselijke beledigingen. Van protestzanger Phil Ochs komt de mooiste: Mississippi, find yourself another country to be part of!
Kan Oostenrijk geen andere unie vinden om lid van te worden? Geef toe, die hele Europese Unie is niks voor jullie. Al die buitenlanders! De Sovjet-Unie dat past toch meer bij jullie. Misschien kun je die nieuw leven inblazen. Oostenrijk uit de EU, is dat geen goed idee?
De man tikte door.
Joop Visser dan met zijn lied over Utrecht.
Utereg, Utereg, kleinburgelijk moeras
De wereld zou veel mooier zijn
Als Utreg er nie was
De wereld zou veel mooier zijn als Oostenrijk er niet was.
De vrouwelijke collega van de boete-uitdeler schoot even in de lach.
Hier even uw handtekening graag. De man schoof me een creditcard afrekening toe.
Zou ik een hakenkruisje zetten?
Misschien had ik die middelvinger toch moeten kopen, bedacht ik me terwijl ik Slovenië binnenreed.
Posted by fvjole at 12:45 pm
29 juli 2005
Weg met die man!
Het werd een vreemd gesprek aan de balie van de VVV van Praag. Terwijl de vraag toch simpel was: Waar werd de biënnale van Praag gehouden? De medewerkster schoof een zielloos foldertje over de balie. Van de International Biennale of Contemporary Art in de National Gallery. Ja, dat foldertje werd ook al in het hotel verspreid. En er hingen ook overal affiches van in de stad. Maar dat was niet de echte biënnale. Wist ze dat niet? Er is nóg een biënnale in Praag. Maar waar? Nergens was er iets over te vinden.
De reactie was stuurs. Ach, er is inderdaad nog iets ergens ver achteraf dat zich een biënnale noemt maar daar moet u niet heengaan. Dat stelt niet veel voor. Nee, daar hebben we ook geen informatie over.
Welkom in Oosteuropa.
Het begon allemaal eind mei met een uiterst merkwaardige mail afkomstig van Flash Art, een vooraanstaand internationaal kunsttijdschrift en organisator van de Praagse Biënnale. Prague Biennale is the one and only Prague Biennale, luidde de kop boven een fulminerend relaas waarin van leer werd getrokken tegen ene Milan Knizak, directeur van Prague National Gallery.
De complete tekst van de mail staat op het Wired-weblog van Bruce Sterling maar in het kort komt de inhoud op het volgende neer: Flash Art organiseerde twee jaar geleden de eerste Praagse Biënnale in de National Gallery. Directeur Knizak stak vervolgens al het entreegeld in eigen zak en ontzegde de organisatoren toegang tot faciliteiten als fax en internet. Een medewerker van de biënnale had het namelijk gewaagd kritiek te uiten op een kunstwerk van Knizak. Fijntjes merkt Flash Art op dat de voormalig kunstenaar Knizak thans in zijn eigen museum een eigen tentoonstelling voor zijn eigen werk heeft ingericht.
Knizak organiseerde dit jaar zijn eigen 'biënnale' en maakte daarbij handig gebruik van de reputatie van de eerste editie. Tot woede van de oorspronkelijke organisatoren die ook aan een nieuwe editie werkten. Knizak slaagde in zijn boze opzet want argeloze bezoekers komen steevast terecht op zijn biënnale. Tsjechië mag zich dan verlost hebben van de dictatuur maar totalitaire trekjes vertoont de maatschappij nog steeds. De macht van Knizak reikt verder dan de VVV. In heel Praag blijkt op een enkele uitzondering vrijwel nergens iets te bespeuren over de 'echte' biënnale van Flash Art. Alleen internet biedt raadt: de juiste lokatie is de Karlin Hall net buiten het centrum.
Aan de kassa worden T-shirts verkocht waarop met grote letters het ontslag van Knizak wordt geëist. "Ze zijn uitverkocht," glimlacht de cassiere. Dan maar een handtekening gezet.
In de oude fabriekshal is een prikkelende, levendige tentoonstelling te zien. Onder de noemer ‘Accion Direct’ is er een selectie van politiek actieve kunstenaars uit Latijns-Amerika, zo heeft er een met potlood een letterllijke kopie maar dan als tekenfilm gemaakt van een fragment uit The Exorcist uit protest tegen de auteursrechtenoffensief dat Hollywood uitvoert.
Verder is er een overzicht van hedendaagse Tsjechische en Slowaakse kunstenaars met onder meer een uiterst geestige videoclip van Anetta Mona Chisa en Lucia Tkacova die al proestend met elkaar bediscussiëren met welke mannen ze naar bed zouden gaan om hun kunstwerken geëxposeerd te krijgen. Ook directeur Milan Knizak komt ter sprake.
David Cerny toonde een variatie op een beroemd werk van Damien Hirst, de haai in het aquarium was door hem vervangen door Saddam Hussein, die er even tandeloos van werd als het zee-roofdier. Cerny had ook nog een mooi levensgroot bouwpakket waarmee een kant-en-klare rock-ster in elkaar gezet kan worden.
Het onderdeel Expanded Painting toont dat de al vele malen voor dood verklaarde schilderkunst springlevend is. Er is werk van de Normal Group, opgericht door Tsjechische kunstenaars als Jan Knap, die bijbelse taferelen in hedendaagse omgevingen neerzetten. Dus Maria en Jozef picknickend langs de snelweg.
Of de moord op John Lennon afgebeeld als een heiligensage.
Mijn favoriet was het werk van de Italiaanse grappenmaker Maurizio Cattelan: een strak blauw doek waar een z van Zorro in is gesneden. Het verwijst zowel naar het werk van Lucio Fontana, een spraakmakende kunstenaar uit de jaren zeventig, als naar het alles veroverende amusement, als naar de ontheiliging van de jaren zestig
In die zin geeft het doek ook precies de 'echte' biënnale weer in de strijd tegen Knizak: een kunstenaar die in de jaren zestig en zeventig als revolutionair te boek stond. Knizak komt overigens vaker in het nieuws, onder meer vanwege zijn uitgesproken hekel aan zigeuners.
De PragueBiennale2 is nog tot 15 september te zien. Een recensie in de Prague Post is hier te lezen. Saillant: er wordt met geen woord over de controverse gerept.
Op Flickr staat een overzicht van mijn foto’s van de Praagse Biënnale en het bliksembezoek aan Praag.
Posted by fvjole at 05:13 pm
14 juli 2005
De 'wederopbouw', hoor je daar nog iemand over?
Ik ga ondertussen even pauzeren.
Tot later!
Posted by fvjole at 12:37 pm
13 juli 2005
Nu U2...
Posted by fvjole at 08:33 pm
11 juli 2005
Internet-marketing
Posted by fvjole at 11:24 am
08 juli 2005
De eerste mislukte aanslag
Kun je terreuraanslagen met terugwerkende kracht laten mislukken? Dat klinkt als een absurde vraag. Alsof je de geschiedenis wilt terugdraaien.
Toch lijkt het er op alsof dat in Londen gebeurt. Het directe doel van terroristen is immers het zaaien van angst, het ondermijnen van de stabiliteit. In Londen is die opzet vooralsnog niet geslaagd. In no time wordt teruggekeerd naar het normale leven. Zelfs de beurzen herstellen zich razendsnel. Wat een enorm verschil met de aanslagen van 11 september.
De Londense burgemeester Ken Livingstone tot de daders: "Whatever you do, however many you kill, you will fail." Je zou toch willen dat er in Nederland politici zijn die zo'n houding aannemen.
Het is een wijze les: Niet bang zijn. Niet voortdurend moord en brand schreeuwen. Niet zoals de Volkskrant koppen 'De intifada heeft Europa bereikt' of De Telegraaf met 'Angst heerst: nergens is t meer veilig'.
Op internet leidt de nieuwe houding zelfs tot een webcampagne: We're Not Afraid. Met foto's van mensen die laten zien dat de terreur hen geen angst inboezemt.
Al moet ik eerlijk bekennen dat ik het toch een beetje benauwd kreeg toen ik er te lang rondklikte en wel erg veel loslopende malloten zag.
Posted by fvjole at 03:29 pm
Privé-nieuws
Gisterochtend dwaalde ik met een vriend door een immense elektronicawinkel in Rotterdam toen ik op een uitgestald tv-scherm ineens allemaal krioelende politiemensen in gele pakken zag. Ik keek even maar kon verder niets bijzonders ontwaren en dacht o, dat is de G8.
Even verderop zag ik een soortgelijk beeld op weer een ander toestel en dit keer sijpelde er, zij het nauwelijks hoorbaar, geluid uit. "...aanslagen in Londen... metro..."
Ik pakte mijn mobiele telefoon, rolde door mijn adressenlijst en belde.
Er werd meteen opgenomen.
"O jongen, sorry dat ik je niet eerder gebeld heb. Alles is goed. Maak je geen zorgen. Ik ben thuis. Tavistock Place waar die dubbeldekker ontplofte is wel om de hoek bij mijn werk. En ik had vanochtend bij een vriendin op bezoek zullen gaan, met de metro van King's Cross naar Edgeware Road maar daar was op het laatste moment iets tussen gekomen."
Mijn zus in Londen. Na iedere aanslag daar bellen we met elkaar.
Al dertig jaar lang.
foto via Flickr.com / Creative Commons licentie
Posted by fvjole at 11:42 am
07 juli 2005
Foto's van de aanslagen op Flickr
Op de foto-site Flickr.com verschenen kort na de aanslagen in Londen al foto's. Zie bijvoorbeeld deze van een nog onwetende fotograaf bij King's Cross, deze van aanstormende brandweerwagens en deze van een evacuatie.
Posted by fvjole at 12:47 pm
03 juli 2005
(Don't) Let them eat cake
Voor de zekerheid had ik op de iPod een playlist aangemaakt die 2,3 dagen duurde (ik heb een keer meer dan 19 uur in de file gestaan bij Parijs) maar ondanks het begin van de vakantieuittochten verliep de rit voorspoedig. Vertrokken om kwart over acht in de ochtend arriveerden we vijf uur later in Versailles, net voor dat de belangrijkste verkeersader door het stadje werd afgesloten. We parkeerden de auto in een garage op drie minuten lopen van het Paleis.
Anders dan gesuggereerd was werd Live8 niet in de gigantische tuin achter het Paleis gehouden maar op het plein er voor. Een geweldige plek en uiterst toepasselijk omdat juist hier de in exorbitante weelde badende koningin Marie-Antoinette in 1789 geconfronteerd werd met een woedende menigte uitgehongerde vrouwen. "Wat willen ze?" vroeg ze aan haar gevolg. Ze hebben honger, er is geen brood luidde het antwoord. "Nou dan eten ze toch cake," reageerde ze volgens de overlevering. Die wereldvreemdheid bleef niet ongestraft. Kort daarop brak de Franse Revolutie uit, werd Marie-Antoinette onthoofd en begon de democratie zich door de Westerse wereld te verspreiden.
Een geschikte plek dus om te protesteren tegen honger en wereldleiders tot actie te manen.
Maar een revolutionaire sfeer hing er niet bepaald op het plein. Het podium was nog in aanbouw. Er bleek wel meer nog niet op orde. Met zwarte verf werden in allerijl de sponsornamen van AOL en Nokia op de doeken uitgewist terwijl The Cure al stond te spelen. Steigerbouwers sneden het doek voor de videoschermen weg. De avond daarvoor was in Versailles een gigantische danceparty geweest. Het leek er op dat het podium van dat feest nu voor Live8 werd gebruikt.
De menigte zwol langzaam maar zeker aan. Voor het podium was een groot VIP-gedeelte gereserveerd voor mensen die een kaartje via een sms-loterij hadden bemachtigd. Wij kwamen rechts daarvan terecht, dichterbij kon amper.
Waar het aan ontbrak was muziek. Tot vijf uur vonden er voornamelijk soundchecks plaats. Craig David speelde even een paar nummers, The Cure ook. De eerste kwam later nog terug. Verder was er niets. Geen muziek, geen informatie en eindeloos dezelfde reclameclipjes van sponsors. En een brandende zon die een paar mensen tegen de vlakte sloeg. Even vroeg ik me af of het wel zo'n goed idee was geweest hierheen te komen. Het voelde alsof we niet meer waren dan decor in een tv-uitzending.
Maar toen barstte het spektakel los en was alles in een flits weer vergeten. Muse bracht de massa in vervoering. Achter me werd er zowaar nog gecrowdsurft. Vervolgens werd er mee gedeind met Yannick Noah die het publiek handig bespeelde. Craig David kwam terug en overal klonk het gegil van meisjes, zo ook bij Disiz La Peste. Dat was door het uiterst gemeleerde publiek en een ratjetoe aan culturen eigenlijk nog het mooiste aan het evenement, dat het een verzameling concerten was. Bij Muse bijvoobeeld was het een rock-festival, bij Faudel leek het een Franse feestavond en bij een mij volslagen onbekend bandje meer een Idols-finale.
De enige misprogrammering was Andrea Bocelli die met een orkest op het draaiende podium tevoorschijn kwam. Klassieke muziek op een popfestival is toch zoiets als schaken tijdens een voetbalwedstrijd. Een andere tak van sport.
Geen van de optredens werd af- of aangekondigd dus stond ze er plots: Shakira. Ze maakte haar engagement waar door als eerste een kort krachtig statement af te geven: We staan hier niet voor niets. We hebben een duidelijk doel. We geven een signaal af aan de wereldleiders dat de armoede bestreden moet worden.
Opvallend was dat het engagement voornamelijk van de vrouwelijke artiesten kwam. Zo zongen Diam's en Amel Bent samen Marine, een protestlied van Diam's tegen het racistische Front National.
Verder bleef politiek achterwege en leek de sfeer van het festival in niets op een protestbijeenkomst. Alleen toen er een clipje werd vertoond met het hoofd van Chirac steeg er een gejoel op, slechts overtroffen door het kabaal dat losbarstte bij het beeld van Bush. Iedere manifestatiedrang ontbrak. Er waren geen stands, geen spandoeken en zelfs maar weinig witte polsbandjes.
Het concert duurde tot middernacht maar om tien uur hielden we het - om de uittocht voor te zijn - voor gezien en zetten koers naar Rotterdam, slechts onderbroken door een hazeslaap. Bij het ochtendgloren wachtte thuis een tv-opname van 13 uur op de harddisk recorder. Bij het doorspoelen werd duidelijk wat er die dag allemaal gebeurd was: London, Tokyo, Johannesburg, Berlijn, Rome, Philadelphia, Moskou en natuurlijk Parijs. Een media-protest met honderdduizenden figuranten.
Dat is geen stunt, geen hype, geen onzin.
Het is een noodzakelijk protest, want zonder Live8 zouden slechts weinigen weten wat er volgende week tijdens de G8 in Edinburgh op het spel staat. Geen cynicus die daar iets aan kan veranderen.
Teken de petitie.
Zie ook het Nederlandse Loggers Against Poverty
En al meer dan tweeduizend foto's van Live8 op Flickr
Posted by fvjole at 01:31 pm
Live8 Paris
Posted by fvjole at 06:15 am
02 juli 2005
Live8 live
Posted by fvjole at 02:30 pm
Webloggers voor Live8
Nog even op de valreep: Via Technorati zijn wereldwijd de weblog-postings over Live8 te volgen, zelfs die backstage worden gemaakt. Of kijk op dit overzicht. De Nederlandse Live8 site vind je hier.
Van alle video's over het doel van Live8 vond ik de Duitse versie het sterkste, zelfs beter dan de Franse.
Maar geen spot is duidelijker dat het filmpje dat een paar jaar geledem min of meer toevallig werd geschoten door een Britse cameraman die voor Comic Relief portretten maakte van straatkinderen. Op een avond registreerde hij ongemerkt om half twaalf spontaan een hartverscheurend tafereel in de Indiase stad Calcutta. Een meisje van ik schat een jaar of zeven in een gele jurk die als een volwassene haar slaapplaats voor de nacht in orde maakt. Heel nauwkeurig de deken spreidt, haar kussen neerlegt. Op straat, op de stenen. Ze is alleen, ze heeft niemand.
Ik zag de clip, die niet meer is dan een shot van twee minuten, een paar jaar geleden tijdens een uitzending van Comic Relief op de BBC. Het beeld is nooit meer uit mijn hoofd verdwenen.
Bekijk het hier (scroll naar de titel Yellow Dress).
Posted by fvjole at 12:35 am
01 juli 2005
Op naar Live8
Morgen ga ik naar Parijs, of liever gezegd Versailles, om het Live8 concert bij te wonen. Of daar althans een poging toe te wagen want naar verwachting komen er 200.000 medebezoekers naar de tuinen van het Paleis.
Ik ga niet alleen om Muse, Shakira, the Cure, Craig David, Dido of een van de anderen te zien maar vooral omdat het een geweldig initiatief is. Het gaat nu eens niet om geld of liefdadigheid maar om een concreet politiek doel: het van de G8 wereldleiders eisen dat ze maatregelen nemen die de armoede en honger structureel bestrijden.
Bob Geldof lijkt er in geslaagd dat thema te onttrekken aan de rellen en complete stadsoorlogen die de laatste jaren standaard wereldtoppen als G8 en WTO domineerden en er een vreedzaam wereldwijd protest van te maken. Dat is een prestatie van formaat.
Het is even jammer als opmerkelijk dat er rond Live8 in Nederland helemaal niets gebeurt. Dagblad Trouw somde daar gisteren een reeks van oorzaken voor op variërend van het gegeven dat Nederland alleen nog maar met zichzelf bezig is en tot en met gebrek aan aansprekende figuren.
Dat zal allemaal best wel maar daar hoef je je nog niet bij neer te leggen.
Misschien is het ter compensatie een goed idee om ons collectief voor te nemen in 2015 - als de Millennium-doelen waar de acties om draaien gerealiseerd moeten zijn - in Nederland het grootste feest ter wereld te houden.
VOOR WIE OOK WIL GAAN:
Het concert in Versailles is gratis en vrij toegankelijk. Een gedeelte is gereserveerd voor 20- tot 30.000 winnaars van een sms-loterij. Daar slaan verwijzingen naar de tickets op die je op de sites leest. Voor de overige bezoekers is dat niet van belang. Het begint officieel om 16:30 maar het is geen gek idee om een paar uur eerder te arriveren. Zie ook de site van Versailles. Wie vanuit het westen van NL met de auto gaat moet wel rekening houden met stremmingen rond Antwerpen. De Liefkenshoek-tunnel lijkt een goed alternatief.
En ja, het zal vast lastig te bereiken zijn. Maar het wordt wel het grootste evenement ooit. Je kunt achteraf denk ik beter terugkijken op het feit dat je op weg erheen gestrand bent dan dat je dacht 'ik had geen zin'.
Posted by fvjole at 10:12 am