« december 2006 | Main | februari 2007 »
31 januari 2007
Remco Campert
Straks - tussen 18:00 en 20:00 bij Desmet Live: Remco Campert als hoofdgast en over Saint Amour. Josien Laurier roept op tot revolutie. Gladius treedt live op. En verder: filmbesprekingen, culinaire zaken en buitenalndse correspondenten.
Hier te zien en beluisteren.
Maar je kunt ook gewoon bij cafe Desmet in Amsterdam langskomen en de uitzending bijwonen.
Posted by fvjole at 12:59 pm
30 januari 2007
A prima vista
Wat zoveel op Apple lijkt moet ook wel op een Apple kunnen draaien. En inderdaad: met behulp van Paralllels draait Windows Vista als een zonnetje op mijn iMac.
Posted by fvjole at 11:56 pm
25 januari 2007
Big Brother
De Big Brother Awards, worden die eigenlijk nog uitgereikt? Het organiserend comité Bits of Freedom is weliswaar vorig jaar september opgeheven maar beloofde toen dat de Awards zouden blijven bestaan.
In Frankrijk is de internationale prijs voor privacy-schenders deze week wel uitgereikt. Spierballenpoliticus Nicolas Sarkozy, bekend van zijn escalerende optreden tijdens de rellen van 2005, kreeg een speciale vermelding omdat hij in zeven jaar tijd maar liefst zes keer is genomineerd.
De meest tot de verbeelding sprekende winnaar vind ik Paul Anselin, burgemeester van het Bretonse Ploërmel. Hij liet in zijn gemeente van amper 9000 inwoners maar liefst vijftig surveillance-camera's ophangen. Een preventieve actie kennelijk want van criminaliteit was in het stadje geen sprake.
De conservatieve Anselin werd in december trouwens nog wereldnieuws omdat hij een bijna tien meter hoog standbeeld van Paus JP II plaatste. Het zou aanvankelijk zelfs onthuld worden op de 100ste verjaardag van de wet die de scheiding tussen kerk en staat vastlegt.
Provocateur is kennelijk niet voor niets een Frans woord.
CC-foto: PE Weck
Posted by fvjole at 10:30 pm
24 januari 2007
De leider en de muzikant
Ineens is hij overal: Barack Obama. In de Volkskrant van vanochtend bijvoorbeeld legt Amerika-commentator Willem Post uit waarom Barack Obama volgens hem de meest kansrijke Democratische presidentskandidaat is. Zijn onafhankelijkheid, charisma en openheid, om maar een paar redenen te noemen.
Ik leerde Obama mei vorig jaar als verschijnsel kennen. Niet door de media die toen nog geen enkele melding maakten van het bestaan van deze bewonderenswaardige politicus maar door de net uitgekomen cd Living With War van Neil Young.
Op dat uiterst politieke album staat het ijzersterke nummer Lookin' for a Leader, waarin Young beschrijft hoe het land op zoek is naar een nieuwe leider. De muziek klinkt als een strijdlied en als je goed naar de tekst luistert hoor je er aan af dat democratie voor de Amerikanen een bijna religieuze ervaring is. Het is alsof hij de zoektocht naar een nieuwe Dalai Lama beschrijft.
Walkin' among our people
There's someone who's straight and strong
To lead us from desolation
And a broken world gone wrong
Maar ja, wie moet het worden?
Maybe it's a woman
Or a black man after all
En dan komt het couplet.
Yeah maybe it's Obama
But he thinks that he's too young
Maybe it's Colin Powell
To right what he's done wrong
Ik hoorde het, googlede en dacht verdomd, hij zou wel eens gelijk kunnen hebben. Zo zie je maar weer. Massamedia, internet.... soms hoor je het nieuws nog gewoon van een troubadour.
Het nummer Lookin' for a Leader is te beluisteren via de MySpace-pagina van Neil Young. Kies daarvoor Living with War pt 4. De tekst van het nummer vind je hier.
Er is ook een video van hoe het nummer werd opgenomen waarin de artiesten - er doet een compleet koor mee - na afloop wat grappen maken. NY: "Z'n naam lijkt teveel op Osama."
Posted by fvjole at 10:51 am
23 januari 2007
Buffelen
4 Generations is een mooi gemaakte, fascinerende en ultrakorte online documentaire van violist(!) Robert Thompson die voor een Amerikaanse vriend - de oprichter van photo.net - een bijzondere taak uitvoert. Hij reist naar het Chinese platteland om daar een waterbuffel te kopen en aan een arme familie te schenken.
De film brengt in al zijn compactheid nogal wat teweeg bij de kijker. Ontroering en medeleven maar tegelijkertijd ook een zekere ongemakkelijkheid. Is dit wel zo'n goed idee of is het Sinterklaas spelen voor het eigen vermaak? Lijkt het niet erg veel op van die televisieliefdadigheid? Of is dat juist de boodschap: dat iedereen nu voor zichzelf zo'n programma kan maken. Zouden alle webloggers en aanhang hun krachten moeten bundelen? Een paar honderd lezers die allemaal een euro doneren en kijk, er valt weer een waterbuffel weg te geven. En daarmee een familie te redden.
Vertederende beesten trouwens die waterbuffels. Zo groot en sterk en toch zo onbeholpen en kwetsbaar, een metafoor voor wat de film probeert te vertellen.
Bekijk 4 Generations (duurt 8 minuten)
Posted by fvjole at 10:14 am
22 januari 2007
Tonijn redden
'Conferentie moet tonijn redden' lees ik op Teletekst. Nou, dan weet je het eigenlijk al. Niet meer te redden. Mannen en vrouwen in pakken die veel te lang in kunstmatig verlichte ruimtes zitten, die maken over het algemeen meer kapot dan je lief is. Hoeveel zouden zich turend op hun horloge afvragen of er tonijn wordt geserveerd met de lunch?
Zo moet ik niet denken. Ik weet niets van tonijn. Ik ken tonijn eigenlijk alleen maar in blik. Mooie blikjes met een plaatje van een vis in een altijd energieke beweging. Alleen als je doordenkt besef je dat hij probeert te ontsnappen aan degene die hem tekent.
De tonijn is aan het uitsterven, de Blauwe Tonijn althans. Soms als ik op de menukaart 'broodje tonijn' zie staan vraag ik het wel eens aan de serveerster of ober.
"Is dat blauwe?"
Het is zo'n vraag die je altijd nog een keer moet herhalen en toch nooit een antwoord oplevert.
Dan hoef ik het niet, zeg ik met een teleurgesteld gezicht. Zo heb je als vegetariër toch het gevoel dat je die dieren twee keer hebt gered.
Maar zelfs als alle vegetariërs dat zouden doen, dan nog was de tonijn reddeloos verloren. Te lekker, te gezond.
Daarom kan de conferentie beter met een methode komen die ik gisteravond bedacht op weg naar de studio. Het is weliswaar een methode om files te bestrijden maar de tonijn kan er ook vast mee gered worden.
Ter hoogte van Hilversum zwaaiden politie- en brandweerlichten alarm. Aan de overkant van de weg stond op de vluchtstrook een auto in brand. Dikke vette rookwolken stegen op.
Maar het vreemde was: er stond geen file. Alle passerende auto's reden keurig in tempo door.
Hoe kan dat? Normaal gesproken hoeft een auto maar tegen een kilometerpaaltje aan te rijden of hup, alle lieden die kampen met een ernstig impulsengebrek remmen af en gaan gluren.
"Kijk nou, een ongeluk....."
"Zie je bloed?"
Maar dit keer niet. Hoe was dat mogelijk? Ik rook het antwoord. Een afgrijselijk dikke stank van verbrand plastic vulde de auto. Misschien ga ik er wel dood aan, dacht ik en vroeg me tegelijk af of ik het raampje nu open moest doen of juist dicht laten. Gauw doorrijden.
Daar was de oplossing voor het file-probleem. Gebeurt er ergens op een snelweg een aanrijding dan meteen ter plekke een forse stinkbom tot uitbarsting brengen. Je zou er een helikopter met een speciale lading voor rond kunnen laten vliegen. Plop. Bleh!
Zelfs de meest nieuwsgierige, impulsarme automobilist zal snel gas geven bij een stevige stank. Het hele 'kijkers'-probleem verdampt als het ware.
Hoe helpt dat de tonijn? Nee. die hoef je niet te laten stinken. Die moet je gewoon een pilletje geven waardoor ze vies gaan smaken. Dan wil niemand ze meer opeten.
Ik zie een nieuwe taak voor Greenpeace.
CC-foto: mbostock
Posted by fvjole at 10:33 am
21 januari 2007
Vies
Ik sta in een van de vele douchehokjes in de sportclub. Aan de muur hangt een dispenser met blauwe douchegel, de kleur van hygiëne. Het chroom blinkt, het geluid van kletterend water kaatst via de hagelwitte tegels de ruimte rond en de geur van zeep drijft door de nevel van warm water.
Binnen enkele minuten klinkt uit een van de hokjes het geluid dat bij praktisch iedere douchebeurt te horen valt. Een soort getrompetter. Trrragnah!... Trrragnaaaah!... Trgnah....
Iemand snuit zijn neus.
Nederlanders zijn viespeuken heeft een buitenlander me ooit verzekerd. Is dat zo? Wat zouden ze nog meer doen hier?
Ik kijk naar beneden, zie het water stromen en ga onwillekeurig op mijn tenen staan.
CC-foto: Slight Clutter
Posted by fvjole at 01:47 pm
20 januari 2007
Weekendfilm
Zaterdagmidddag 17 juli 2004, het KNMI geeft plotseling een weeralarm af.
Ik sta op het balkon, kijk richting zee en voor mijn ogen voltrekt zich een spektakel. Boven Rotterdam vormt zich een monsterachtige wolk waarvan de tentakels in hoog tempo mijn kant uit komen rollen. Slagregens geselen de stad. Het begint hard te waaien, vogels slaan op de vlucht.
Toevallig heb ik net een cameraatje gekocht waar filmpjes mee opgenomen kunnen worden. Met iMovie knip ik er een beetje in, zet er muziek onder, tik het weeralram over van Teletekst. Et voilà, een filmpje.
Maar wat moet je er mee? Dat was anno 2004 nog de vraag. Het filmpje was te groot voor mijn eigen server en bovendien: wie wilde het zien?
Gelukkig is er nu YouTube.
Posted by fvjole at 05:41 pm
19 januari 2007
Perfecte moorden
Op een cruise gaan leek me altijd een milde vorm van levend begraven worden. Journalist Gwyn Topham onthult in The Guardian dat het ook zo echt is. Al kun je dat 'milde' weglaten. Tientallen mensen verdwijnen tijdens cruises.
Over boord geslagen? Dat is in veel gevallen onwaarschijnlijk. Bijvoorbeeld als er bloed in de hut wordt aangetroffen. Onderzoek? Ha! De cruisemaatschappij maakt de hut keurig schoon voordat de haven wordt aangedaan. Weg bewijs want op zee is er nu eenmaal geen politie.
Cruises blijken de ideale omgeving voor de perfecte moord. Een moord zonder lijk valt bijna niet op te lossen, concludeert Topham. Een heel enkele keer - als de moord niet lukt - ontstaat een beeld van wat er die andere keren gebeurd kan zijn. En dat is redelijk angstaanjagend.
Lees het spannende Death on the High Seas. Er is ook een boek over met de veelzeggende titel: Overboard: The Stories Cruise Lines Don't Want Told.
CC-foto: Jacreative
Posted by fvjole at 10:20 am
18 januari 2007
Zeeziek in huis
Op het balkon zijn de stoelen omgewaaid en de storm rukt een geranium die Kerst heeft overleefd aan flarden. Het gebouw zwiept hier op de 19e verdipeing zelfs heen en weer. Dat gebeurt altijd met storm maar vandaag meer dan ik ooit eerder heb meegemaakt. Het tocht hier niet maar naast me slingert het touwtje van een rolgrodijn, louter aangezwengeld door de beweging van het gebouw. Ik probeer te schrijven maar voel me een beetje misselijk. Zou ik zeeziek zijn?
Posted by fvjole at 12:57 pm
17 januari 2007
Actievoeren via YouTube
Je zou denken dat Apple met zijn aura van 'hip' en 'bewust' ook een milieubewust bedrijf is. Helaas, niets is minder waar. Greenpeace probeert Apple daarom over te halen tot het gebruik van andere productietechnieken: Wij Willen Een Groene Apple!, compleet met petitie.
Greenpeace zet nu ook YouTube in. Een speech van Steve Jobs is compleet verbouwd: The keynote we wish Steve had made. Mooi einde ook.
Posted by fvjole at 10:06 am
05 januari 2007
Spinnen aan de drugs
Wat voor webben bouwen spinnen als je ze drugs toedient? In de jaren zestig ondernam Peter Witt een baanbrekend experiment om daar achter te komen. Een hilarisch filmpje. Klik op de afbeelding om het te zien.
PS: Check daarna deze beelden.
Posted by fvjole at 10:25 am
03 januari 2007
Mozzarella
In Rome is er de mozzarella bar Obika waar de van buffelmelk vervaardigde mozzarella iedere ochtend om acht uur vers wordt aangeleverd. Dat beweert althans de reisgids van Wallpaper. Op de menukaart staat een kaartje afgedrukt waarop je kunt zien waar de verschillende soorten mozzarella vandaan komen. Hoewel ik een liefhebber ben van die Italiaanse kaas wist ik niet dat ze per streek verschilden.
Ik bestelde een caprese, de oersalade van schijfjes tomaat, buffelmozzarella en blaadjes basilicum. Het is zo'n gerecht waarbij je de verschillende ingrediënten in je mond om de voorrang van je papillen voelt worstelen. Die strijd verplaatst zich soms vervolgens naar de grond. Bij mij althans. Het gerecht bleek in dit geval zo zalig dat mijn voeten er onrustig van gingen bewegen. Dit is Rome, dacht ik. Dit is Italië. Dit ga ik nooit in Nederland meemaken.
Uit pure heimwee en tegen beter weten in besloot ik eenmaal thuis de drie soorten mozzarella die Albert Heijn verkoopt aan een blind vergelijkend onderzoek te onderwerpen en te classificeren volgens de zelfbedachte 'schaal van Obika'.
De drie soorten zijn Galbani Santa Lucia Mozzarella bufala (E 1,99), Mozzarella di bufala 22+ van Europomella (E 2,29) en de mozzarella van Euroshopper (E 0,49).
De Galbani bleek de minste omdat er een soort hard schilletje omheen zat. Een 4. Bij de Euroshopper ging het weliswaar niet om buffelmozzarella maar de smaak deed niet onder voor die van de Galbani en geen hard schilletje dus dat werd een 5. De Europomella tenslotte kreeg een 7. Dat is niet de 10 van Obika maar voor het verschil hoef je niet speciaal naar Italië.
Wel voor een heleboel andere zaken en omdat hier nu eenmaal geen mozzarella bar te vinden is.
Posted by fvjole at 11:05 pm
02 januari 2007
2007
De ochtend van 1 januari. De hal van het appartementencomplex ligt bezaaid met denne(n)naalden en scherven van kerstballen. Onbekenden hebben 's nachts de vrolijke versierde kerstboom van de bewoners naar buiten gesleurd en op straat in brand gestoken. Als een zwart verbrande ruggegraat liggen de resten voor de deur.
Ik voel me bekropen worden door het gevoel in Baghdad te zijn - staat mijn auto er nog? - maar sla die aansluipende stemming meteen van me af en probeer er een positieve draai aan te geven. Toch een geluk dat Oud & Nieuw geen moslim-feest is, denk ik bij mezelf. Hoho, nee dat is nog te negatief. 2007 wordt niet het jaar waarin ik m'n gedachten laat beheersen door de afkeer van Wilders en zijn mannen.
Opnieuw.
"Ach, wat geeft het nu eigenlijk helemaal. Die kerstboom moest toch opgeruimd worden."
Zo dat is beter.
Ik zet de buitenspiegel recht, stap in de auto en zet de radio aan. Twee doden, zwaargewonden, ongeregeldheden op tal van plaatsen. "Maar de jaarwisseling is rustig verlopen," verzekert de nieuwslezer.
Zo is dat.
2007 wordt het jaar van het optimisme.
Ik wens alle lezers van 2525 en zij die dat nog gaan worden dan ook een geweldig jaar.
Posted by fvjole at 08:43 am
