« Spontane Kerstactie op Twitter voorziet schoolklas van laptops | Main | Rendez-vous avec 2008 »
29 december 2007
Complot
Tijdens het 2008-ready maken van mijn werkkamer kwam ik onderstaande column tegen die ik in februari van dit jaar schreef voor Maggy, het interne blad van Sanoma Uitgevers.
COMPLOT
Zou Shell een methode weten om auto's op water te laten rijden? Dat is zo'n vraag die het altijd goed doet op verjaardagen waar de gezelligheid per ongeluk struikelt over te lange stiltes. Want iedereen heeft dat scenario wel eens bedacht. Niet zo zeer specifiek Shell die de wereld een auto op water onthoudt maar meer de oliemaatschappijen als geheel.
Het moet haast wel. De oliebronnen raken immers zeker uitgeput. Alleen over het tijdstip waarop bestaat nog verschil van mening. Tegelijkertijd zouden de oliebaronnen wel gek zijn als ze die bronnen niet eerst tot de laatste druppel uitputten. Olie heet niet voor niets het zwarte goud. Tenminste totdat auto's op water kunnen rijden natuurlijk. Dan verdampen de inkomsten ineens.
Dus is die auto allang uitgevonden maar is de uitvinder voor een godsgruwelijk hoog bedrag uitgekocht.
Soms als ik in een buitenlandse haven een privé-jacht zie liggen dat associaties met een vliegdekschip oproept en een onvoorstelbare rijkdom etaleert, denk ik wel eens: zou dat hem zijn, de uitvinder van de auto op water?
Zo vraag ik me ook wel eens af of uitgevers niet eigenlijk stiekem weten hoe ze succesvolle internetsites moeten bouwen. Dat er ergens op goed beveiligde computersystemen allemaal dummy's opgeslagen liggen. Maar dat ze eerst wachten tot het papier op is. Want aan advertenties en abonnementen valt nog steeds veel geld te verdienen, die inkomsten ga je niet opofferen aan digitale uitgaven. Nog niet althans.
"Er valt geen geld te verdienen want op internet is alles gratis," zeggen de uitgevers. Ja hoor, inderdaad met gratis valt niks te verdienen. Daarom begint inmiddels iedere naar aanzien hunkerende miljonair met een eigen gratis krant of tijdschrift. Torenhoge distributiekosten, geldverslindende hoeveelheden papier en inkt. En toch: allemaal gratis.
Dus dat argument geldt niet.
Denk je niet dat iedere keer als er weer iemand met een geniaal plan voor een digitale uitgave naar een uitgever stapt hij netjes wordt afgekocht ? Hup, daar gaat het plan de kast in. Om te bewaren voor straks, als de digitale wereld zo alom aanwezig is dat het publiek niet eens meer tijd heeft om naar papier te kijken. Of omdat papier gewoonweg niet meer bestaat.
Papier niet meer bestaat?
Ja. Kijk naar de landkaarten in de auto, opgeslokt door de Tomtom. Het telefoonboek, overbodig geworden door internet. Het enige papier dat niet in zijn functie wordt bedreigd is toiletpapier.
Uitgevers, van oudsher de Shells van het papier, weten dat natuurlijk. Dus houden ze hun plannetjes achter de hand en krijgen we straks geweldige, adembenemende sites die het verschil tussen lezer, luisteren, kijken en ervaren doen verdwijnen. Waar je mee op de bank kruipt of de treinreis mee verkort. Geniale innovatieve benaderingen die al het amateuristische gedoe op internet van het scherm verdringen.
Dat moet wel.
Die plannen zijn er vast.
Ze worden alleen geheim gehouden.
Toch?
...
He, zeg nou eens wat.
Biertje?
CC foto: Cobalt123
Posted by fvjole at 29 december 2007 13:48
