« maart 2008 | Main | mei 2008 »
30 april 2008
The Cult of the Amateur (the movie)
Andrew Keen schreef het boek The Cult of The Amateur waarin hij beweert dat het hedendaagse internet de cultuur ondermijnt omdat er aan die cultuur geen waarde meer toegekend wordt. Hij verzet zich tegen de dominante ideologie op het net en houdt een pleidooi voor kwaliteit. Vandaag kwam ik onderstaand clipje tegen van de Amerikaanse concertpianist Greg Anderson. De clip heeft niets met het boek te maken maar de boodschap is hetzelfde.
Hij heeft samen met collega Elizabeth Joy Roe in de geestige clip echte commentaren verwerkt van Youtube-gebruikers op uitvoeringen van Beethoven's Mondscheinsonate door de grootste pianisten aller tijden.
Kijk ook naar deze uitvoering door Anderson van Ligeti's 'The Devil's Staircase'. Het is de soundtrack van deze gedachte: "Stel je voor dat je in de hel bent en wilt ontsnappen."
Posted by fvjole at 06:16 pm
25 april 2008
De leugen regeert
Geenstijl is de afgelopen weken weer hard tekeer tegen me aan het gaan. Normaal reageer ik daar niet op maar er zijn media die wat Geenstijl beweert, overnemen. Kennelijk niet gehinderd door de wetenschap dat Geenstijl de verhalen die ze publiceert zelf verzint.
De Leugen Regeert beleeft in kijkcijfers het beste seizoen ooit maar het bericht van een paar weken geleden waarin Geenstijl het tegenovergestelde verzon -compleet met gefingeerde citaten - werd klakkeloos overgenomen door media als De Pers en Reclameweek. Zie hier een voorbeeld (De Pers heeft het oorspronkelijke bericht verwijderd toen ze op de onjuistheid werd gewezen). Je kunt je trouwens afvragen wat er voor journalisten bij het vakblad Reclameweek werken die niet weten dat alle reclame bij de Publieke Omroep wordt geregeld door de Ster en dat het bedrijf AdMediaTotaal niet eens bestaat.
Nu beweert Geenstijl dat de kijkers massaal wegzappen tijdens mijn column in De Leugen Regeert. Ook daarbij is in werkelijkheid het tegenovergestelde het geval. Zoals ook het eerdere bericht dat presentator Felix Meurders bij een auto-ongeluk om het leven was gekomen, gelogen was.
Ik kan ook wel uitleggen hoe het werkt. Geenstijl baseert de laatste tijd veel berichten op wat ik via Twitter aan anderen meld. Dus als ik schrijf dat ik blij ben vanavond vrij te hebben omdat De Leugen Regeert drie weken pauze houdt, dan verzinnen zij bovenstaand bericht. Een paar weken terug meldde ik dat de kijkcijfers van De Leugen Regeert zo goed waren, toen kwamen ze met dat andere tegenovergestelde bericht.
Er zijn mensen die dat niettemin allemaal geloven. Want ja, de leugen regeert.
Posted by fvjole at 09:31 pm
23 april 2008
Geen boten = geen diefstal
"Dat in de stad Amsterdam de meeste boten worden gestolen, komt voornamelijk doordat er zo veel zijn," luidt vandaag een lead op de site van Het Parool. Het is een conclusie die getrokken wordt door de oprichter van stolenboats.nl, een site die de diefstal probeert te bestrijden. De krant presenteert het als een duidelijke verklaring voor de misdrijven.
Er worden boten gestolen omdat ze er zijn.
De legendarische bankovervaller en meesterontsnapper Willie Sutton, die zich altijd als een gentleman gedroeg, antwoordde op de vraag waarom hij banken overviel: "Because that's where the money is."
Posted by fvjole at 05:10 pm
22 april 2008
Sandy Denny
Op een van de platen die ik als tiener van Led Zeppelin koesterde stond het nummer The Battle of Evermore. With Sandy Denny was aan de titel toegevoegd. Haar krachtige, engelachtige stem is een soort tijdmachine die je zo een paar eeuwen terugvoert.
Sandy Denny is een legende, ze wordt wel vergeleken met die andere 70's icoon Nick Drake. Haar leven was een puinhoop en ze gedroeg zich onverantwoord. Ze overleed precies dertig jaar geleden, 31 jaar jong. De Nederlandse folkzangeres Linde Nijland schreef een biografie van haar en voert haar werk nog steeds uit. Mede dankzij internet ontstaat er een heropleving van de waardering voor haar muziek, constateert de Britse krant The Independent.
Vanavond om 23:30 Nederlandse tijd zend BBC Radio 2 een documentaire over haar uit. Luisteren kan hier
Posted by fvjole at 10:39 am
21 april 2008
Opgesloten
De uitzending van Deining in studio Desmet had ik afgesloten met een slotwoord over de relatie tussen dierenrechten en mensenrechten. 'Hier heb je uitrijkaarten' zei de technicus en overhandigde me een stapeltje tickets waar ik weer een maand mee vooruit kon. Ik had er om gezeurd omdat er in mijn onderbewuste altijd een beeld rondspookt van een verlaten parkeergarage waar ik niet uit weg kan, of in dit geval het grote parkeerterrein bij Artis waar Desmet vlakbij ligt.
Even later liep ik langs de dierentuin, de temperatuur was voor het eerst sinds tijden aangenaam alsof de kille lente een oefening hield voor de zomer. Voor de poort van Artis zag ik hem zitten, midden op de stoep net naast een putdeksel, alsof hij er zo was uit gekropen. Een forse, mooi glanzende groene kikker.
Kikkers hebben van nature een houding die uitstraalt alsof er niets aan de hand is, alsof niemand ze iets kan maken. Zo ook deze. Hij zat stil en staarde, alsof er niets aan de hand was. Het is niet moeilijk voor te stellen waar het sprookje van de prins vandaan komt. Hij zat op de tegel alsof het een troon was.
Maar wat doet een kikker laat op de avond midden in de stad op straat? In de lente gaan ze op zoek naar hun geboorteslootje om daar te paren weet ik maar was dit er de tijd voor? Of was hij gewoon verdwaald? Misschien was hij wel uit de bek gevallen van een van de reigers die hier als struikrovers rondhangen. In de lucht was geen reiger te zien.
Ik keek om me heen. Verderop bij de ingang van de parkeerplaats hielden wat jongens zich luidruchtig op. Vanaf de overzijde van de straat kwam een vrouw met twee honden aanlopen.
Dit leek me geen veilige plek voor een kikker. Ik verplaatste hem naar de andere kant van het toegangshek. De kikker leek me beter af in de dierentuin, ook al houd ik er niet van dieren op te sluiten. Wat er daar op hem wachtte weet ik niet maar hier was het in ieder geval niet veilig.
Op weg naar de ingang van de parkeerplaats passeerde een uit het niets opgedoken bewaker me.
'Wat gooide jij nou net daar achter het hek?' vroeg hij in het voorbijgaan.
Een kikker antwoordde ik.
Bij de uitrit stak ik de uitrijkaart door het geopende portierraam in de machine. Er gebeurde niets. Ik probeerde een ander exemplaar. De slagboom bleef gesloten. Verdorie. Hoe kwam ik hier weg? De prijzen van dat parkeerterrein zijn voor bezoekers zonder Artiskaartje torenhoog.
Ik reed achteruit en probeerde de andere uitgang. 'Parkeertijd verstreken' meldde de display. 'Betaal bij'. Dit moest mij weer overkomen.
'Goedenavond' klonk het plots uit een krakende luidspreker. Ik ben gered, schoot het door me heen.
'De uitrijkaart doet het niet,' antwoordde ik met een stem die voorzichtig smeekte om begrip.
'Er staat hier dat u 3200 euro bij moet betalen.'
Ik keek op de uitrijkaart. Geldig tot 5 februari 2008. Ik inspecteerde de andere exemplaren. Zelfde datum. Allemaal verlopen. In gedachten sloeg ik mezelf voor m'n hoofd.
'Ik heb geen 3200 euro. Ik heb deze kaarten van Desmet gekregen.' Het klonk alsof ik reageerde op valse beschuldiging van een dubbele moord.
De luidspreker zweeg.
Ik keek naar de slagboom. Alleen in films rijden ze die dingen stuk.
'Bent u de grote kikkerredder?' klonk het uit de luidspreker.
Ik speurde snel naar een camera maar zag er geen.
'Ja dat ben ik.'
'Nou vooruit dan.'
De slagboom ging open.
Ik reed voorbij de ingang van Artis en dacht 'misschien is het toch een prins geweest. Of anders een bewaker'.
Posted by fvjole at 11:10 am
18 april 2008
Floorshow, zaterdag 16:00 u
Ze zijn een legendarisch trio dat jarenlang de Floorshow tot een feest maakte met scherpe, rake teksten en vrolijke muziek. Nu treden De Tunes er voor het laatst op. Kom ze nog een keer zien bij de laatste show van dit seizoen.
Het wordt een megaboek, 654 pagina's dik en al duizenden intekenaars: de voetbalclub uit Zuid bestaat dit jaar 100 jaar. In juli verschijnt het boek over Feyenoord van zijn hand: Matty Verkamman. Hij vertelt er over in de Floorshow.
Hij geeft het boek uit dat bijna iedereen gelezen heeft, De Kleine Prins. De uitgeverij van Willem A. Donker is een familiebedrijf dat nu 70 jaar bestaat. In de stad is hij een bekende verschijning met zijn onafscheidelijke strik, een kledingstuk dat hij sinds de dood van zijn vader altijd draagt.
Ook aan tafel komt regisseuse Nataliya Golofastova van de multimedia voorstelling 'Een vrouw in Berlijn', over een jonge Berlijnse, die zonder zelfmedelijden en met droge humor het leven schetst van Duitse vrouwen die het einde van de oorlog pogen te overleven.
De columnist is Roland Vonk en de dichter is Jana Beranovà.
En nog veel meer.
FLOORSHOW
Theatercafé Floor (naast de Schouwburg)
zaterdag 19 april 2008, 16.00 uur
toegang gratis
Presentatie: Dieuwertje Blok, Francisco van Jole en Sophie van der Graaf.
Posted by fvjole at 11:31 am
17 april 2008
Kill Bill, Microsoft als slachtoffer van een nieuwe wereld
In het najaar van 2007 schreef ik voor het blad Bright onderstaande beschouwing over het probleem waar Microsoft mee kampt. In het kader van de actuele discussie over het ineenstorten van Windows is het wellicht interessant om te lezen.
Het is natuurlijk niet echt belangrijk wie er de rijkste man ter wereld is maar toen de Mexicaanse telecom miljardair Carlos Slim deze zomer Bill Gates van de eerste plaats stootte op de Forbes Billionaires List, leek dat het zoveelste teken aan de wand voor Microsoft.
Kwakkelen is geen geschikte term om de staat van de softwaregigant te omschrijven maar de geur van succes die altijd als vanzelfsprekend om het bedrijf hing, is verdampt. Tot in oktober het aandeel plots omhoog schoot op Wall Street en analisten naar adem hapten. Microsoft deed in het najaar van 2007 vriend en vijand versteld staan met groeicijfers ver boven de twintig procent. Gobsmacked was een term die gebruikt werd, Britse slang voor met stomheid geslagen.
Terecht?
Toen topman Steve Ballmer een jaar eerder voorspelde dat het bedrijf een enorme groei door zou maken, was er besmuikt gereageerd. Geld verdienen met software, dat rook wel heel erg naar de 20e eeuw en een groot bedrijf als Microsoft kan nu eenmaal niet meer zo snel groeien. Die cynische houding werd gelogenstraft met harde cijfers. Er leek ineens weer niets aan de hand. Maar was dat ook werkelijk zo?
Nee. Tekenend voor de situatie is het aandeel dat Microsoft dit najaar heeft genomen in Facebook. Het bedrijf betaalde bijna een kwart miljard dollar aan de onderneming van de 23-jarige Mark Zuckerberg voor een belang van 1,6 procent. Nee, dat is geen schrijffout. De softwaregigant die voorheen bedrijven opslokte als nachos op een vrimibo trok een vermogen uit voor een slechst minuscuul aandeel. Dat kan maar twee dingen betekenen: of Microsoft is de weg kwijt, of heeft zitten slapen. Het is in de praktijk nog erger, namelijk allebei.
De verrassende groei die Wall Street deed opleven werd veroorzaakt door een paar langverwachte uitgaven: Vista, Office 2007 en Halo 3, de sequel van de populaire game titel. Is die winst reden tot gejuich? Niet echt, want met de omzet groeien ook de problemen door.
Natuurlijk stuwt Vista de omzet omhoog, het zes jaar oude XP is immers hard aan vervanging toe. Maar ondanks de smachtende houding van de computergebruiker die door Microsoft keer op keer een geheel nieuwe ervaring in het vooruitzicht kreeg gesteld, is de revolutionaire opvolger vooralsnog uitgelopen op een grote teleurstelling. De ervaring was niet nieuw, de ervaring was Windowsgebruikers maar al te bekend en samen te vatten in een woord: ellende.
Het enige nieuwe was dat die ellende nu twee kanten opwerkte. Een nieuw besturingssysteem is normaal gesproken een goede reden een nieuwe pc aan te schaffen, met Vista gebeurt het omgekeerde. De Nederlandse Consumentenbond adviseert mensen die een nieuwe computer kopen om expliciet om voorganger Windows XP te vragen. Vista kampt namelijk met ernstige comptabiliteitsproblemen. Niet alleen moet je een nieuw computer kopen, maar ook een nieuwe printer, scanner of andere randappartuur. Microsoft ziet zich als gevolg van de problemen genoodzaakt om de peridode waarin het oude systeem XP nog verkrijgbaar is te verlengen tot juni 2008.
Halo 3 overtreft verwachtingen maar de game-divisie van Microsoft heeft nog nooit een cent winst gemaakt. In het voorbije jaar moest het bedrijf meer dan een miljard uitgeven om de schade te herstellen die de Xbox 360 had aangericht. De game machine maakte krassen op dvd's.
Dat lijkt allemaal erg maar het zijn maar details in een veel groter geheel. De problemen van Microsoft strekken veel verder en zullen alleen nog maar groter worden. Dat komt allemaal door internet en de manier waarop het netwerk de digitale wereld heeft veranderd.
Toen internet in de eerste helft van de jaren negentig opkwam, werd de impact ervan zwaar onderschat door Bill Gates in zijn als visionair bedoelde boek The Road Ahead. Hij vond het netwerk te anarchistisch en startte vanuit die opvatting zijn eigen MSNetwork waar alle Windows-gebruikers lid van moesten worden. Microsoft beging daarmee een kardinale strategische fout: het onderschatte de kracht van de eigen gebruikers. Het bedrijf beschouwde kennis op dezelfde manier als software, namelijk als intellectueel eigendom. Dus kocht het encyclopedieën op en startte het een ambitieus filmproject: Cinemania. De laatste werd al meteen bij de opkomst van internet ingehaald door de Internet Movie Database, gevuld door filmliefhebbers zelf. De encyclopedie ging een zelfde wisse dood tegemoet, het karwei werd tien jaar later afgemaakt door de Wikipedia. Microsoft werd gevloerd door de eigen gebruikers.
Die route naar de afgrond is sindsdien door elk contentgericht project van Micorsoft afgelegd, al bungelen sommigen nog aan de rand. Zo dacht Bill Gates dat televisie en internet zouden convergeren en richtte hij samen met tv-network NBC de zender MSNBC op. Dat werd op z'n zachtst gezegd geen succes. Critici constateren spottend dat alle grote nieuwszenders als Fox en CNN een website hebben maar dat voor wat betreft kijkcijfers de sitiuatie bij MSNBC andersom is: een website met een eigen tv-kanaal. Het softwarebedrijf erkende de mislukking, voerde het speerpuntproject af en heeft zich inmiddels goeddeels teruggetrokken.
Het streven een contentleverancier te zijn werd verlaten en Microsoft besloot zich rond de eeuwwende louter op diensten te richten. Hotmail, een dienst die in 1997 voor 400 miljoen werd overgenomen, was immers een doorslaand succes. De nadruk ligt op was. Want Gmail, de maildienst van concurrent Google, wint snel aan populariteit.
En daarmee valt de naam van een grotere nagels aan de doodskist van Bill Gates. Het is Microsoft ondanks hoge investeringen - in 2004 werd er nog 100 miljoen dollar voor uitgetrokken - nooit gelukt van de eigen zoekmachine, die tegenwoordig Live Search heet, een echte speler te maken. Google, het succesvolste kind van de internetgeneratie, dreigt Microsoft op de duur compleet van de kaart te vegen. Niet met de zoekmachine maar met een online concurrent voor Office: Google Docs, een gratis tekstverwerker en spreadsheet. De zoveelste dienst die Microsoft niet levert.
Microsoft heeft bijvoorbeeld niet zoals Yahoo een populaire fotosite als Flickr. Het bedrijf heeft weliswaar een sociale netwerk site getiteld Live Spaces en claimde daar in 2006 72 miljoen gebruikers voor, maar dat lijkt toch geen concurrentie voor Myspace (200+ miljoen gebruikers) en Facebook, het leukste jongetje van de klas. Dat laatste is niet onbelangrijk want Facebook dringt door op een terrein waar Microsoft veel te verliezen heeft: het onderwijs.
De laatste jaren was de digitale wereld in de ban van de web 2.0 revolutie maar de enige naam die daar consequent in ontbreekt is die van Microsoft. Opvallend maar niet vreemd: Web 1.0 was immers ook al te hoog gegrepen voor de reus uit Redmond.
In Nederland mag MSN Messenger dan populair zijn, in de Verenigde Staten wordt de chatmarkt grotendeels bediend door AOL en Yahoo. In een andere supermarkt, China, is het een programma van eigen bodem QQ dat de chatters aan zich bindt.
En Internet Explorer dan? Dat is toch de king of the web? Nog wel. Maar kijk eens naar wat je in het scherm van die browser ziet. Ga bijvoorbeeld naar de populairste video-bestemming YouTube. Aan het afspelen van die videos komt geen Media Player te pas, wel een Flash-player van Adobe. Zoals de servers die de content bewaren veelal draaien op open source software. De alternatieven voor IE, zoals Firefox, worden ook steeds beter en aantrekkelijker.
De meest pijnlijke en strategisch belangrijkste nederlaag leed Microsoft echter op een heel ander terrein: de cd-markt. Of liever gezegd het wegvagen daarvan. Dat terrein werd aan de ene kant gekaapt door opeenvolgende piraten als Napster, Kazaa en Bittorrent en aan de andere kant door aartsrivaal Apple met iTunes en iPod.
Het antwoord van Microsoft op de iPod heette Zune. De kans is groot dat je die muziekspeler alleen van plaatjes kent want het product is geflopt. Niet in het minst omdat bruin - de enige beschikbare uitvoeringskleur - toch niet het nieuwe zwart bleek.
De Zune was het antwoord van Microsoft op Apple. Zoals het bedrijf van oudsher vaak zijn antwoorden in Cupertino haalt. Je hoeft geen Microsoft-basher te zijn om te zien dat het uiterlijk van Vista wel erg lijkt op dat van OS X. De vergelijking valt dan ook door te voeren tot en met de nationaliteit van de ontwerper. OS X is vormgegeven door de Nederlander Bas Ording, Microsoft liet Vista ontwerpen door de Nederlander Tjeerd Hoek.
Nog belangrijker dan de iPod is echter de iPhone. Daarmee dringt het concurrende besturringssysteem OS X voor het eerst door in het leven van de gebruikers. Een iPod kun je gewoon gebruiken in combinatie met Windows maar bij een iPhone ligt dat anders omdat het apparaat de samenwerking met andere Apple applicaties wel erg aantrekkelijk maakt. Als de iPod al reden was voor mensen om over te stappen op een Mac, dan is de iPhone dat helemaal.
Meer nog dan de iPod is de iPhone onderdeel van een lifestyle. En juist dat nekt de softwaregigant. Microsoft heeft helemaal niets met lifestyle en iedere poging die te adopteren mislukt. Het bedrijf is ooit ontstaan als reactie op IBM, een computergigant die tot in de jaren tachtig vooral bekend was van typemachines en niet inzag dat software belangrijker was dan hardware. Microsoft heeft zich nooit echt los kunnen maken uit de kantoorsfeer waar ze in geboren is. De naam Office spreekt wat dat betreft boekdelen.
Door internet is de computer op alle mogelijke manier deel uit gaan maken van het normale leven van mensen. En daarbij geldt één ding: je probeert het kantoor er zoveel mogelijk uit weg te houden. Buiten kantoor is alles anders en daar kan Microsoft zich in de praktijk net zo slecht aan aanpassen als een ouderwetse bureauchef aan een bedrijfsparty. In de wereld van de digital lifestyle is Microsoft een fashion victim. En dat komt nooit meer goed.
Francisco van Jole
Dit artikel verscheen eerder in Bright 19
CC foto: niallkennedy
Posted by fvjole at 10:53 am
15 april 2008
Column De Nieuwe Reporter: De amateurs voorbij
Andrew Keen is een Britse auteur en internet-ondernemer die stelt dat internet de huidige cultuur kapot maakt omdat het economische waarde aan cultuurproducten onttrekt. Alles moet immers gratis zijn maar cultuur is niet gratis, betoogt hij in een vlammend geschreven boek. Vorige week was Andrew Keen in Nederland. Hierbij mijn bijdrage aan het debat op de site van De Nieuwe Reporter:
Het spraakmakende boek van Andrew Keen The Cult of the Amateur is in Nederland vertaald als De @-cultuur. Dat kun je uitspreken als 'de apencultuur' maar de Engelse titel is toch veel venijniger, cult betekent immers ook sekte. Met die titel raakte Keen meteen de roos want internetliefhebbers reageerden als door een wesp gestoken op zijn aanklacht tegen de oppervlakkige, parasitaire cultuur. Sekteleden staan over het algemeen niet open voor kritiek. Maar gaat het daar om?
Lees verder bij De Nieuwe Reporter
CC-foto: PsychoRatDog
Posted by fvjole at 03:13 pm
Nederland 2008
Posted by fvjole at 11:06 am
13 april 2008
De 10k vandaag in Rotterdam
Posted by fvjole at 02:08 pm
12 april 2008
Column uit De Leugen Regeert (klik om te kijken)
Posted by fvjole at 02:44 pm
11 april 2008
Zonde van de tijd
"Waarom Hugh McLeod zijn Twitter-account heeft verwijderd," schreef de Vlaamse weblogger Luc van Braekel op Twitter. Er stond een link bij en ik klikte. Weliswaar ken ik McLeod niet en is het een nieuwe mode om te zeggen dat je niet meer twittert zoals het ook altijd mode is om te zeggen dat je "eigenlijk bijna nooit tv kijkt" of "vrijwel geen vlees eet" maar ik klikte toch. Misschien had McLeod een nieuwe reden bedacht.
Klik.
Ik zag een cartoon
O, dat weer.
Twitter is de leukste toepassing die ik sinds jaren op internet ben tegengekomen. Het is ook voor het eerst dat ik via internet in korte tijd zoveel mensen heb leren kennen. Geen honderden, zelfs geen tientallen maar gewoon een stuk of twintig. Niet via het scherm maar door ze tegen te komen, een praatje te maken, wat te drinken. Dat kan makkelijk want door Twitter weten mensen van elkaar waar ze zich op dat moment bevinden. Bijvoorbeeld in dezelfde trein.
Het is ook een handige manier om aan anderen te laten weten wat je aan het doen bent of hoe je je voelt. Maar het is vooral erg leuk omdat je het dankzij internet op je mobiel overal kunt gebruiken. Ik twitter in de lift, in de file, in de studio.
Twitter doorloopt de cyclus die iedere internettoepassing lijkt te doorlopen: mensen vinden het eerst onzin, dan intrigerend, dan raken ze er eventueel verslaafd aan en vervolgens scheuren ze zich er van los en verkondigen ze dat het allemaal niks is en alleen maar tijd kost. Daarna wordt het normaal geaccepteerd als een keuze. McLeod maakte een cartoon over de voorlaatste fase.
Ik heb precies dezelfde verhalen eerder gehoord over email, homepages, games, chatten, sociale netwerken en weblogs. Het kost tijd en gaat nergens over.
Internet kost teveel tijd. Dat geldt dus voor miljoenen mensen. Maar het rare is: waar is die tijd dan gebleven? De bevolking is niet minder productief geworden, we zijn niet in een economische crisis beland sinds internet populair is.
Dus de tijd die al die internettijdverspilling kost moet ergens anders vandaan gekomen zijn. Misschien is er sinds internet opkwam wel stiekem tijd bijgemaakt en bevatten uren nu gewoon twee keer zoveel tijd als in pakweg 1970. Zou internet een geheime tijdfabriek zijn?
Zal ik dat eens op Twitter vragen?
O nee, daar is iedereen natuurlijk te druk voor.
Update: en meteen ging Twitter down. Niet door dit bericht maar omdat het systeem nog in de experimentele fase zit en met enige regelmaat met technische problemen kampt. Probeer het anders later nog een keer.
CC foto: PrASanGaM
Posted by fvjole at 08:59 am
10 april 2008
YouTube politiek
Bij de vorige Amerikaanse verkiezingen maakte rapper Eminem de videoclip Mosh, een anti-oorlogs statement dat jongeren opriep vooral te gaan stemmen om Bush weg te krijgen.
Mosh was weliswaar een indrukwekkende in zwart-wit uitgevoerde animatie maar tegelijkertijd beladen en in zijn verontwaardiging voorspelbaar. Het was een klassieke anti-clip van een artiest met een boodschap.
Toen, in 2004, bestond YouTube nog niet.
De oorlog duurt nog steeds voort maar nu is er een andere politieke keuze, Obama, en klinkt er ook een ander protestgeluid. Obama Girl noemt ze zichzelf en ze maakt clipjes om haar politieke idool te steunen. Daarbij speelt ze op alle mogelijke manieren onbeschaamd met de Lewinsky-affaire.
Het is YouTube-politiek. Het lijkt kinderachtig, maar het is volwassen.
(klik tijdens afspelen op subknop voor ondertitels)
Posted by fvjole at 02:34 pm
09 april 2008
Hallo? Ik vlieg boven je!
De Europese Unie heeft een einde gemaakt aan het verbod op bellen tijdens de vlucht in vliegtuigen. Dat verbod bleek in de praktijk namelijk net zo overbodig als het verbod op bellen tijdens het tanken.
Verandert het gemiddelde vliegtuig nu in een kippenhok waar iedereen door elkaar gaat kakelen? Of kiezen we toch voor sms en chatten?
Arnold Burlage, luchtvaartredacteur bij De Telegraaf gaf gisteren uitleg in TROS Radio Online.
CC foto: Hobbyguy
Posted by fvjole at 09:27 am
08 april 2008
Trots op internet
Eind jaren negentig waren er tijdens de razendsnelle opkomst van internet allerlei types die gouden bergen voorspelden, niet gehinderd door enige kennis van zaken. Denk bijvoorbeeld aan Nina Brink en haar WorldOnline. Ze konden hun gang gaan omdat ze handig gebruik maakten van de optimistische verhalen van internetgoeroes die zo'n beetje alles wat analoog was bestempelden als 'achterhaald'. In de visie van de zogeheten dotcommers was internet louter een digitale shopping mall.
Grote afwezige in al die profetische verhalen was de mens annex gebruiker zelf.
Het leidde begin 2000 tot de grootste klap die internet tot nu toe te verwerken kreeg: De dotcom-crisis.
De weg uit dat dal leidde naar Web 2.0, een concept dat de gebruiker weer centraal stelt en vooral op slimme wijze gebruik maakt van de belangrijkste functie van internet: communicatie.
Het is een ontwikkeling die minstens zo spannend is als de opkomst van internet.
En weer gebeurt het. Ineens is daar een figuur als Rita Verdonk, de Nina Brink van de Nederlandse politiek, die rept van 'Politiek 2.0!' Natuurlijk compleet met uitroepteken. Haar geheimzinnige organisatie Trots op Nederland die niet eens openheid wil geven over financiën beweert gebruik te gaan maken van de open Web 2.0 mogelijkheden. Op haar site staan logo's van sociale netwerken alsof het souvenirstickers zijn op een caravan. Maar dan van plekken waar ze nooit geweest is.
Trotsopnederland.com noemt ze het bedrog. Een dotcom.
Rita Verdonk is geen Web 2.0. Het gaat haar niet om kritisch meedenken en open denken. Toen ze minister was dreigde ze met financiële maatregelen tegen clubs die haar beleid tegenspraken.
Nu internet weer helemaal terug is dankzij Web 2.0, duiken dit soort types opnieuw op om het netwerk ondergeschikt te maken aan hun eigen ambities. Nina Brink is een van de financiers van Verdonk en haar Politiek 2.0 gezwets.
Rond de dotcom-crisis startte ik, op basis van mijn eigen ervaringen in de dotcomwereld, de wekelijkse 2525/nieuwsgids waarin ik verslag deed van de ondergang van de hype en types als Nina Brink.
Dat de dotcoms ten onder gingen was geen probleem maar Web 2.0 is veel te mooi om te laten verminken.
Vandaag heb ik Trotsopinternet.com geregistreerd.
CC foto: Vaguely Artistic
Posted by fvjole at 10:20 am
07 april 2008
Durfsport
In Londen kreeg een demonstrant even de Olympische toorts te pakken en dat was meteen wereldnieuws. Wat me op het idee bracht dat deze zomer activisten massaal naar Beijing zouden kunnen afreizen om daar voor democratie te demonstreren. Zoals anti-globalisten al jaren de planeet over trekken om hun protest te laten horen bij topconferenties van bijvoorbeeld de G8.
Ik legde de suggestie gisteren voor aan het panel van Deining. Die zagen er wel wat in. Toen kwam de vervolgvraag: zou je aan zo'n demonstratie in Beijing durven deelnemen? Twee van de vier panelleden verklaarden dat niet te durven.
Is het een goed idee om de Olympische Spelen te organiseren in een stad waar je niet durft te demonstreren?
Luister Deining terug.
Posted by fvjole at 09:10 am
06 april 2008
Column uit De Leugen Regeert (klik om te kijken)
Posted by fvjole at 10:45 am
04 april 2008
Zondag in Deining: wat vinden we van dit koninklijke filmpje?
Terwijl Nederland in de ban is van Fitna, plaatst koningin Rania van Jordanië een oproep op Youtube. Het beeld van de bevolking in het Midden-Oosten wordt teveel bepaald door stereo-typeringen, zegt ze. Op de achtergrond klinkt de ringtone uit 24. Ze vraagt om reacties. In Deining, het opinieprogramma van LLiNK, krijgt ze die van de panelleden.
Deining Radio 1, 20:00 - 21:00 u
Posted by fvjole at 11:25 am
03 april 2008
40% twijfel
32% van de bevolking gelooft het kabinet niet in de kwestie Wilders, zegt Maurice de Hond. Hij peilt dat op internet onder zichzelf aanmeldende geesten dus ik ben er van nature een beetje sceptisch over maar dat is vast ingegeven door ongemak. Als hij had gemeten dat 85% de versie van het kabinet aanneemt, had ik hem makkelijker geloofd. Bij 97% was ik weer gaan twijfelen. Zo werkt dat met geloven.
Veel interessanter is de even onoplosbare vraag: gelooft Geert het zelf?
Ik geloof voor 60% dat hij er inderdaad van overtuigd is dat hij dat allemaal niet gezegd heeft. En ik geloof voor 99,9% dat hij het mis heeft, dat hij niet eens meer weet hoe het gegaan is.
Wilders is een radicaal, hij leeft in zijn eigen werkelijkheid.
CC-foto: rollerboogie
Posted by fvjole at 09:20 am
02 april 2008
Kritiek waar je wat aan hebt
Filmrecensent Ab Zagt constateert op zijn weblog dat het einde lijkt te naderen voor filmcritici. Althans in de Verenigde Staten zijn er een stel door hun kranten aan de kant gezet. Niet relevant meer in het internettijdperk. Hij citeert Bruce Willis: "Filmcritici zullen, net als met de dinosauriërs al is gebeurd, binnenkort uitsterven."
Ik realiseerde me ineens dat ik anders dan vroeger eigenlijk nooit meer filmrecencies lees. Als ik het doe, dan achteraf en meestal van één man: Roger Ebert. De verklaring daarvoor is simpel. Het ligt niet aan het verschijnsel kritiek maar aan de kwaliteit.
De laatste film die ik zag was In the Valley of Elah, een film van Paul Haggis die eerder een van mijn favoriete films maakte: Crash. Mijn eigen krant, de Volkskrant, noemde In the Valley of Elah een 'Dappere film over consequenties van een oorlog'. Jammer alleen dat niet wordt uitgelegd wat de film dapper maakt en waarom deze gaat over 'een oorlog' en niet de oorlog in Irak. De criticus schiet nog wat op de vorm maar ook dat voegt niet veel toe.
NRC Handelsblad is specifieker lovend. "In the Valley of Elah laat nauwgezet zien wat oorlog doet met mensen die er op het eerste gezicht niet het slachtoffer van lijken," constateert de criticus als kern. Dat is zo maar ik heb toch wel wat meer in de film gezien, als ik zo vrij mag zijn.
Trouw maakt het zichzelf makkelijk: "In the Valley of Elah gaat over Amerikaanse ellende in Irak, over oorlogstrauma's, het leger, vaderlandsliefde en machismo." Tja, het gaat ook over hoe je elke dag dezelfde kleren kunt dragen en toch er altijd fris uit kunt blijven zien.
Het meest verrassend en inzichtelijk is Het Parool die spreekt van "een ontluisterende ervaring, die illustreert dat de Amerikaanse patriottische retoriek over Irakhelden in het alledaagse leven weinig waard is."
Dat komt nog het meest in de buurt van wat ik zelf zag, een film over de moeilijkheid een oorlog te doorgronden. De Amerikanen doen bij hun poging democratie in Irak te brengen allemaal dingen die daar in strijd mee zijn. Waarom?
De titel van de film verwijst naar de vallei waar volgens de bijbelse vertelling de kleine David de reus Goliath uitdaagde en op onvoorspelbare wijze versloeg: Denken dat het verschijnsel oorlog regels kent, is een illusie. De film vertelt dezelfde les.
Roger Ebert tenslotte benadert de film heel anders. Hij benadrukt het spel van acteur Tommy Lee Jones. Hij speelt een man die getekend is door de oorlog in Vietnam en nu een soortgelijk drama meemaakt maar opereert alsof hij het nog steeds niet begrijpt. Ebert legt vooral uit waarom de film zo bijzonder is, door de manier waarop hij is gemaakt. Hoe de acteurs geselecteerd zijn en hoe hun rollen zijn ingevuld: "None of these characters are heightened. None of them behave in any way as if they're in a thriller. Other directors might have pumped them up, made them colorful or distinctive in some distracting way." Verdomd, dat is het.
Veel recensenten hebben de neiging zich te concentreren op wat een film niet is (de makkelijkste vorm van kritiek en eigenlijk wat ik hier in dit stuk ook doe met mijn kritiek op kritieken), Ebert legt uit wat de film wèl is en waarom. Als ik zijn recensies achteraf lees, heb ik vaak de neiging een film opnieuw te willen zien. Hij verrijkt mijn eigen ervaring.
Het is waar dat er critici sneuvelen op het digitale slagveld maar hopelijk sterft dat vak nooit uit.
Posted by fvjole at 03:22 pm
