« mei 2008 | Main | juli 2008 »
26 juni 2008
Sportief
Weer waren de media volledig in de ban van het verschijnsel: een dreigend etnisch conflict. Hoe zouden de Turken zich gaan houden bij een Duitse overwinning en andersom? Er werd over gesproken alsof de boel op ontploffen stond.
Sinds het populair is geworden om te vinden dat de multiculturele samenleving geen bestaansrecht heeft, wordt bij ieder potentieel belangenconflict tussen bevolkingsgroepen meteen de geweldsdreiging uit de kast getrokken.
Steeds blijkt dat aanwakkeren van angst onterecht. Er zijn hier nooit Parijse toestanden geweest. 9/11 leidde niet tot rellen, de moorden op Fortuyn en Van Gogh ook niet. Slotervaart is geen banlieue noch Westbank.
Bij de wedstrijd Duitsland-Turkije werd door de media vooraf weer ingespeeld op al het onheil dat los zou kunnen barsten. Het bleek wederom loos alarm. De Duitse media beschrijven het verloop van de wedstrijd als een schoolvoorbeeld van wat het is: een sportief evenement waar beide partijen zich sportief opstellen.
De multiculturele samenleving blijkt veel sportiever dan de media willen doen geloven. Duitsland-Turkije is geen recept voor geweld of conflict.
Ajax-Feijenoord daarentegen wel.
CC foto: jmtosses
Posted by fvjole at 06:27 am
25 juni 2008
Voor of tegen
In 1970 speelde Feyenoord in de Kuip tegen het Argentijnse Estudiantes de la Plata om de Wereldbeker. De buurman was zo vriendelijk mijn vader - geboren in Buenos Aires - mee te nemen. "Ik ben voor allebei," verklaarde hij vooraf. "Ik ben zowel Nederlander als Argentijn. Het gaat me om de sport."
Dat bleek niet zo te werken. "Zo gauw de bal ging rollen merkte ik dat ik toch voor Argentinië was," merkte mijn vader bij thuiskomst op. Ondanks het feit dat hij temidden van tienduizenden enthousiaste Feyenoord-supporters zat. Het gevoel verdeelde hem. Aan de ene kant was hij trots op zijn loyaliteit, aan de andere kant zinde het hem niet dat hij daar zelf kennelijk niet zoveel controle over had.
Feyenoord won de wereldbeker.
Twaalf jaar later gebeurde er iets anders. Argentinië verklaarde de oorlog aan Groot-Britannië door de Falkland-eilanden in te nemen. Mijn zus woonde inmiddels al een jaar of tien in Engeland, getrouwd met een Engelsman.
Mijn moeder ontpopte zich tot een hartstochtelijk aanhanger van de Britten. "Jij bent zeker voor Argentinië," zei ze tegen mijn vader want als ze eenmaal zelf een standpunt had ingenomen ging ze, zoals fanatici vaker doen, op zoek naar tegenstanders.
Hij schudde zijn hoofd. Hoe kun je nou voor oorlog zijn? De oorlog was begonnen door de Argentijnse militaire junta en werd gretig beantwoord door premier Thatcher. Het journaal toonde beelden van Argentijnen die de schreeuwend de straat op gingen. "Kijk dan hoe ze zich gedragen, dat zijn asocialen. Dat zegt niets over de weldenkende Argentijnen."
Groot-Brittannië won de oorlog.
Kennelijk is er zoiets als een nationaal gevoel dat niets met politiek te maken heeft. De media lijken het daar vandaag met de wedstrijd Duitsland-Turkije nogal moeilijk mee te hebben.
CC-foto: Heraklit
Posted by fvjole at 07:28 am
24 juni 2008
Veroordeling per kop
Koppenmakers houden niet van nuance. Niet alleen omdat de beperking het amper toestaat maar ook omdat het verhaal aanlokkelijk 'neergezet' moet worden.
'Moordende journalist pleegt zelfmoord' staat er dus op gezag van het ANP onder meer op de site van NRC Handelsblad. Het is een bizarre kop voor een nog veel bizarder verhaal. Een journalist in Macedonië schreef gedetailleerde verhalen over de moord op drie vrouwen. Zo gedetailleerd dat de politie de zaak wantrouwde en een DNA-onderzoek uitvoerde dat hem inderdaad in verband bracht met de moorden.
Een paar dagen na zijn arrestatie is hij dood, in de gevangenis. Zelfmoord volgens de meeste koppen en artikelen. Een verdachte die in gevangenschap zelfmoord pleegt dat moet bij journalisten altijd alle alarmsignalen in werking stellen want zo'n daad maakt het de autoriteiten wel erg gemakkelijk. Maar dit verhaal wordt zonder twijfel overgenomen. Terecht?
Zelfmoord plegen in een cel is al lastig maar deze verdachte koos wel een heel bijzondere manier: hij verdronk zichzelf in een emmer met water. Kan dat? Ik Google er wat op los en lees dat weliswaar schrikbarend veel peuters verdrinken in emmers met waters en ik lees ook het verhaal van een glazenwasser die zo om het leven kwam maar die kreeg eerst een hartaanval. Verder lees ik nergens een aanwijzing en ik kan het me ook amper voorstellen. Het lijkt me zoiets als zelfmoord door je adem in te houden.
'Moordende journalist pleegt zelfmoord', schrijft de pers klakkeloos. Alsof de toedracht onomstotelijk vaststaat. Op mij komt het toch vooral over als de versie van de autoriteiten.
Volgens sommige berichten heeft de journalist nog een afscheidsbrief geschreven. Slechts sporadisch wordt een ander detail verteld: hij zat met twee anderen op een cel.
Een man verdrinkt zichzelf in een emmer met water in het bijzijn van twee anderen.
De enige juiste kop lijkt me die van Elsevier: Van moord verdachte journalist dood in cel.
Niet spectaculair maar wel de waarheid, totdat duidelijk wordt wat er echt gebeurd is.
CC foto: Hey mr Glen
Posted by fvjole at 10:29 am
