« juli 2008 | Main | september 2008 »
29 augustus 2008
Elitaire Obama toonbeeld van integratie
Portrayal Of Obama As Elitist Hailed As Step Forward For African Americans
Posted by fvjole at 02:51 pm
Re: Kom zo bij u...
Reinder Rustema reageert vanuit Parijs op de reactie op Kom zo bij u...
hi Francisco,
Het argument van Robert Kruyskamp klopt niet. Het kost namelijk niet meer energie of moeite om vriendelijk te zijn en goede service te verlenen. Je houdt er als horecamedewerker juist een beter humeur aan over en het kan uiteindelijk alleen maar tot een betere betaling leiden, al dan niet in dat beroep.
Het grote probleem zijn de klanten. Als je in de horeca werkt word je namelijk allesbehalve aardig behandeld door klanten, ze weten niet hoe zich te gedragen in het openbaar. Complimenten en andere beleefdheden zijn zeldzaam in plaats van de norm. Zelfs oogcontact en bedanken is te moeilijk.
Je merkt het bij die plekken waar het publiek beleefder is, daar is het personeel vaak ook beter. Het is een wisselwerking. Ook fijn zijn de nieuw geopende hippe tenten. Ze hebben er, heel naïef en optimistisch, een service en productaanbod dat zich bijna kan meten aan Parijse normen. Tot het moment dat de nieuwigheid eraf is, de toeloop afneemt en ze moeten overleven op basis van de behoeften van de buurt. Dan verdwijnen de aparte producten uit het assortiment en wordt de bediening slechter. De sfeer slaat om en het goede personeel gaat elders werken waar het leuker is.
In Parijs is het trouwens een wet om water en brood aan te bieden. Zie ook wat ik schreef op http://weblogs3.nrc.nl/goedidee/2008/07/28/standaard-water-met-ijs-in-cafe/#comment-38 en de link erbij naar http://www.minefe.gouv.fr/directions_services/dgccrf/documentation/fiches_pratiques/faq/carafe_d_eau.htm
Als de bediening te lang duurt kan je trouwens gewoon weglopen, er is nog geen dienst geleverd. Dat is het bedrijfsrisico van de terrasuitbater.
Groeten vanuit het 11e arrondissement.
ReindeR
CC-foto: 96dpi
Posted by fvjole at 08:33 am
28 augustus 2008
Weer schokkende jaren '80 onthulling!
Posted by fvjole at 03:13 pm
De jaren '50: trendy en in de aanbieding
Posted by fvjole at 10:05 am
Zondag 31-08-08, de grootste race aller tijden
Komende zondag wordt de grootste hardloopwedstrijd uit de geschiedenis gehouden. Tenminste dat is de bedoeling. In 25 steden over de hele wereld zullen volgens de organisatie 1 miljoen renners de 10 kilometer afleggen in de Nike Human Race.
Zie dit filmpje uit Lima. Of hier uit Rome. Of dit uit Mexico City, of Chicago, of Seoul, of Warschau, of Vancouver, of Singapore, of Sao Paulo.
Er wordt gerend voor goede doelen als ninemillion.org, livestrong.org en wwf.org. In alle steden wordt de Human Race opgeluisterd door concerten van bekende artiesten als bijvoorbeeld Moby in Londen.
Aan de wedstrijd zelf nemen ook tal van bekende sportlieden deel, ze dagen je zelfs uit. En ook de US Army is van de partij.
Aan Nederland gaat dit wereldwijde evenement helaas voorbij. Met een groep twitteraars gaan we zondagochtend vroeg naar Parijs om daar de 10 kilometer te rennen. Verwacht aantal deelnemers in Parijs: 10.000. De start is bij het Hippodrome in het immense stadspark Bois de Boulogne. De race zal zondag ook via twitter te volgen zijn.
Of het aantal van 1 miljoen werkelijk gehaald gaat worden is de vraag. In de Nike Store in Londen zag ik twee weken geleden wel dranghekken bij de inschrijfbalie maar geen lange rijen. Volgens de medewerkers was er in sommige 'waves' geen plaats meer (er wordt in 'golven' vertrokken vanuit het Wembley Stadium). In de Verenigde Staten zijn sommige steden al wel enige weken uitverkocht.
Wie thuis blijft maar wel wil meedoen kan zondag met behulp van Nike+ deelnemen aan de virtual race via internet. Je loopt dan in je eigen stad en de resultaten verschijnen online. In Amsterdam organiseert Run2Day een collectieve virtual race. Zo zal het miljoen in de publiciteit vast wel gehaald worden.
Posted by fvjole at 01:43 am
27 augustus 2008
Rita, wanneer heb jij zelf de eerste steen gegooid?
Gisteren in Knevel en Van den Brink beweerde kamerlid Rita Verdonk dat minister Cramer moet aftreden als blijkt dat zij diep in de vorige eeuw een protest heeft ondertekend. In die protestadvertentie werd gesteld dat krakersblad Bluf niet vervolgd moest worden vanwege de publicatie van gestolen overheidsinformatie.
Verdonk: 'Een minister met zo'n verleden is niet te tolereren.'
Maar hoe zit dat met haar eigen rol in die roerige jaren tachtig? Volgens verschillende bronnen, waaronder een publicatie in weekblad Elsevier uit 2005, was Rita Verdonk onder meer direct betrokken bij één van de meest gewelddadige ontruimingen die Nederland gekend heeft: Die van de Nijmeegse Piersonstraat in 1981. Verdonk sympathiseerde indertijd met de PSP (nu onderdeel van GroenLinks) en was actief in de Bond van Wetsovertreders. Ze zei in mei van dit jaar over die tijd: 'De Pierson past in mijn leven van ergens voor staan. En als je ergens voor staat, betekent dat soms actievoeren.' (pdf 10mb).
Korte samenvatting: Het CDA wilde in Nijmegen een parkeergarage bouwen. Praktisch de hele bevolking was tegen maar zoals toen niet ongebruikelijk was, werd er grof geweld ingezet tegen de demonstranten en de straat met tanks ontruimd. Er volgde een veldslag. Op de barricades stond activiste Rita Verdonk. Ze verzette zich tegen de ME en liet zich wegslepen.
De krakers verloren.
De in uitstekende staat verkerende huizen werden meteen gesloopt.
Daarna besloot het gemeentebestuur dat de parkeergarage er toch niet hoefde te komen.
Zo ging dat in 1981, weet je nog Rita?
Stap je nu op, net als collega-actievoerder Wijnand Duyvendak?
Of moeten we jouw jeugdzonden wel tolereren?
Posted by fvjole at 03:40 pm
Op rolletjes: afdalen met een roller suit in de Alpen
Posted by fvjole at 12:27 pm
GS: Glad en Slaafs
Leerzaam: Hoe je een gladjakker moet interviewen
Vrij Nederland praat met Dominique Weesie, oprichter van Geenstijl en verbale paling, over onder meer de relatie van deze zogenaamd 'niemand ontziende' website met broodheer De Telegraaf.
En prikt het hele ballonetje door.
Elke misser die 'de Volkskrant' maakt, meten jullie breed uit. Zo streng zijn jullie niet voor 'De Telegraaf'.
'Dat heeft niets te maken met het aandeelhouderschap van TMG. We vinden het gewoon leuk om Pieter Broertjes (hoofdredacteur van de Volkskrant, red.) te pesten. Net zo goed als we het leuk vinden om de Volkskrant de Azijnbode te noemen. Dat is een soort gimmick van ons geworden.'
Als bekend wordt dat bij 'HP/De Tijd' een derde van de banen op de tocht staat, wijden jullie daar drie venijnige berichten aan. Als naar buiten komt dat bij TMG 425 banen worden geschrapt, doen jullie dat af met één halfzacht berichtje.
'Ik wil het niet als excuus opvoeren, maar ik was op vakantie toen dat gebeurde. Maar laten we wel wezen, TMG is natuurlijk gewoon een gezond bedrijf. Dat er wat mensen uitgaan om meer rendement te behalen, vind ik niet meer dan normaal.'
Als van een ander medium bekend zou zijn dat het fout was in de oorlog, zouden jullie niet schromen dat consequent te blijven vermelden. Bij 'De Telegraaf' laten jullie die kans liggen.
'Ik heb twaalfeneenhalf jaar als verslaggever bij De Telegraaf gewerkt, dus ik heb nogal eens op feestjes moeten aanhoren dat die krant in de oorlog fout was. Maar ik vind dat zo'n oude koe. Hoe lang moeten we daar nog over praten?'
Lees het hele interview.
Zou Geenstijl er zelf naar linken, zoals ze dat bij kritiekloze verhalen zo gretig doen?
CC foto: ttstam
Posted by fvjole at 11:42 am
Rechtse televisie
De publieke omroep is links wordt er gezegd. En het klinkt altijd als een verwijt, alsof links zijn iets is waar je je voor moet schamen. Het is ook een leugen.
De publieke omroep is wél uitgesproken christelijk, dat is met het overdreven aantal van 4 christelijke omroepen (EO, NCRV, KRO, IKON) een vaststaand feit.
Gisteren toonde de EO een staaltje rechtse televisie. Twee rechtse christelijke presentatoren zetten tegenover zich aan tafel de rechtse Rita Verdonk en een conservatieve moslimnerd van wie niet duidelijk is wie hij eigenlijk vertegenwoordigt behalve zichzelf.
Het resultaat? De wereldvreemde moslimnerd verzuipt ter plekke in zijn eigen gelijk. Verdonk is helemaal niet geïnteresseerd in argumenten en probeert alleen bij haar eigen publiek te scoren. Het presentatie-duo leunt gniffelend achterover, de handen bijbels in onschuld wassend.
Het is Jerry Springer televisie.
Klik op het op plaatje en kijk zelf, als je niks beters te doen hebt.
Je wordt er helemaal niets wijzer van.
Als dat rechts is, ben ik graag links.
Posted by fvjole at 10:20 am
Printen met water in Canal City, Fukuoka, Japan
Posted by fvjole at 12:06 am
26 augustus 2008
Democratische Conventie, wat de NL tv niet laat zien
Posted by fvjole at 08:49 pm
Weerwoord van hoofdredacteur Revu
Beste Francisco,
Grappig stukje had je geblogt over Revu. Ik neem vooralsnog aan dat het zo bedoeld was, als grap.
Want jij weet als geen ander dat juist op internet het soms zeer ingewikkeld is te achterhalen hoe reacties tot stand komen; knip- en plakwerk is vaak niet als zodanig te herkennen.
Misschien ga je ervanuit dat iedereen weet dat Jolo één van jouw koosnaampjes is, dat is helaas niet het geval. Hadden wij dat geweten, dan hadden we die reactie natuurlijk niet zomaar geplaatst.
De beschuldiging dat we de tekst bewust gejat zouden hebben, laat ik met een glimlach passeren. Dat we blogs 'jatten' is overigens helemaal waar: dat doen we om te laten zien wat er voor onbekend moois te vinden is op het net. Service aan de lezers, en de schrijvers krijgen ruimte in het blad (en een prijs).
Boetedoening zit er voor de hoofdredacteur dus niet in, dat bewaar ik voor iets dat er echt toe doet.
O ja: dat we vorige week door fikse serverproblemen enkele dagen niet bereikbaar waren is niet laf maar ontzettend lastig, met name voor onze bezoekers.
Ben benieuwd of je moedig genoeg bent om deze reactie op jouw pagina's publiekelijk te maken.
Vriendelijke groet,
Altan Erdogan
Posted by fvjole at 12:20 pm
Volkskrant promoot Geenstijl weer
Vorige week schreef ik over de plannen van de Volkskrant om een portret van Geenstijl-oprichter Dominique Weesie te maken, het derde in drie jaar tijd in die krant.
Ik had geen zin om mee te werken aan dat portret omdat ik m'n buik vol heb van dergelijke gemakzuchtige journalistiek. Zoek eens een keer zelf iets uit in plaats van om quootjes te bedelen, zei ik nog tegen journaliste Maud Effting. Het heeft niet geholpen.
De enige keer dat journalisten zelf wat over Geenstijl hebben uitgezocht en net zo lang alle feiten hebben gecheckt tot het verhaal stond als een huis was drie(!) jaar geleden in Bright, een artikel waar ik zelf aan meegeschreven heb. Alle journalisten die sindsdien over Geenstijl schrijven halen uit dat verhaal hun feiten en metselen er wat citaatjes omheen. Ook dit portret maakt er weer gretig gebruik van, zonder bronvermelding overigens.
Er is meer aan de hand met het portret van Weesie in de Volkskrant (lees de kopie in zusterkrant Dag). Als je het goed leest en enigszins op de hoogte bent, merk je dat er alleen maar collega's en een vriend aan het woord komen. Dat is nauwelijks een basis voor een gedegen portret.
De auteurs weten dat ook wel maar maskeren het door relevante informatie weg te laten. Zo wordt over de opgevoerde columnist Nico Dijkshoorn, die ook voor de Volkskrant werkt, niet verteld dat hij medewerker is van Geenstijl. Hetzelfde geldt voor Bert Brussen die ook enige tijd aan de site verbonden was. Het resultaat is een hagiografie. 'Eerlijke jongen' luidt de kop. Terwijl iedereen die Weesie een beetje kent weet dat hij makkelijker liegt dan ademt.
De enige criticus die in het mislukte portret wordt opgevoerd ben ik zelf. En wel via een omweg. Na mijn weigering er tegen de Volkskrant iets over te zeggen, hebben ze uit armoede maar m'n weglog geciteerd, overigens weer zonder de context te vermelden. Zoals ze ook praten over 'een VARA-talkshow' en achterwege laten dat het - alweer - ging om een confrontatie tussen GS en ondergetekende. Toevallig dat ze die noemen net nu ik er vorige week hier over geschreven heb. Opmerkelijk ook want Weesie zelf was niet betrokken bij die uitzending.
Wel zat hij ooit bij Pauw & Witteman om zijn geflopte Geenstijl-boek te promoten. Als ik het me goed herinner werd hij toen verzocht daar enkele passages uit voor te lezen. Dat leverde pijnlijke televisie op. Waarom laten de auteurs dat onvermeld? Willen ze Weesie beschermen of wisten ze het gewoon niet?
Wie een beeld van Weesie wil krijgen, moet het op basis van dat portret zelf invullen want de auteurs helpen niet. Hij komt uit Krimpen a/d Ijssel schrijven ze op, zonder op te merken hoe tekenend dat is. Die gemeente is een toonbeeld van kleinburgerlijkheid, er wonen keurige mensen die bevangen zijn door een allesoverheersende vrees: wat de buren wel niet van ze zullen denken.
Het is het milieu waarin iedereen bang is op te vallen en waar pestkoppen goed gedijen.
En dat is precies wat er van Weesie geworden is: een exponent van kleinburgerlijkheid en kleingeestigheid. Narrow-minded noemen ze dat mooi in het Engels. Alles wat niet zo is als hij is stom en moet bestreden worden. Liefst met pesterijen. Het is dat internet geen geur kent anders zou het op Geenstijl zeker naar - te gare - spruitjes ruiken.
Kleinburgers die worden neergezet als de nieuwe helden, wie durft nog te beweren dat de jaren vijftig niet zijn teruggekeerd?
En bij de jaren vijftig horen taboes en onderdrukking van ieder kritisch geluid. De interessantste zin uit het stuk is dan ook deze: "Van de mensen die door GeenStijl zijn beledigd, wil of durft niemand iets te zeggen over Weesie."
Wil of durft? Dat is nogal een verschil. Niet willen omdat mensen het zonde van hun tijd vinden of zoals ik geen zin hebben mee te werken aan slechte, luie journalistiek?
Of niet durven? Dan is het een ander verhaal. Het betekent dat Geenstijl met behulp van intimidatie in staat is de vrije meningsuiting van individuen aan banden te leggen. Dat zou je aan het denken moeten zetten. Maar dat laatste is voor de auteurs van het portret helaas teveel gevraagd.
Posted by fvjole at 10:15 am
24 augustus 2008
Revu besteelt lezers
Weekbad Revu heeft sinds kort als vast onderdeel een lezersrubriek: 'Ruimte voor de lezer'. Deze week ging dat over ex-kamerlid en ex-radikalinski Wijnand Duyvendak. Een bijdrage daarin - de langste - herkende ik. Het was een deel van een tekst van mijn weblogposting 'Een kamerlid met lef' (dat lef bleek later alleen op het verleden te slaan).
Een onbekende heeft die tekst woensdag 13 augustus om 15:07 gecopypaste onder de naam Jolo op revu.nl. Laat Jolo nou ook een van de koosnamen zijn die voor mij gebruikt worden.
Het lijkt de actie van een grappenmaker maar het is ook mogelijk dat Revu die tekst zelf gekopieerd heeft. Dat klinkt misschien gek maar ze doen het vaker, jatten van lezers. Zo werd vorig jaar een weblogposting van Corrie camathome.com Gerritsma zonder toestemming afgedrukt als ingezonden recensie.
Ik ben abonnee van Revu en dus ook lezer. In die zin klopt het wel. Maar het blijft jatwerk. Of is stelen alleen maar verwerpelijk als het door activisten gebeurt? Ik verwacht publieke boetedoening door de hoofdredacteur die natuurlijk ook meteen zijn functie neerlegt.
Ik wilde die eis krachtig overbrengen maar ze bleken prompt niet meer bereikbaar. De lafaards.
Posted by fvjole at 01:07 pm
Reactie op 'Kom zo bij u...'
Robert Kruyskamp reageerde op 'Kom zo bij u...' (zie onder)
Francisco, ik ga zeker niet proberen bepaald gedrag goed te praten.
Maar: gewoon wat opmerkingen van iemand die - als tijdelijke noodoplossing - zelf werkzaam is in de horeca.
De salarissen in de horeca zijn van een bedroevend niveau. Als ik een functie van hetzelfde niveau in een andere bedrijfstak zou hebben, kreeg ik honderden euro's - netto - meer. Heb ik het er nog niet over dat ik dan ook nog op minder ongunstige uren zou werken.
Fooien worden in veel horecabedrijven inderdaad gebruikt - of beter gezegd misbruikt - voor kasverschillen, walk outs of om personeelsuitjes van de betalen.
Het is dan ook niet zo gek dat het steeds moeilijker wordt mensen te vinden die dit werk willen doen. En de mensen die het om welke reden dan ook wel doen, worden alleen maar cynischer en minder gemotiveerd.
Maar dat heeft de horecabranche echt helemaal aan zichzelf te danken.
Posted by fvjole at 10:36 am
23 augustus 2008
Column: De Aangekondigde Dood
Kranten zijn in het internettijdperk kansloze ondernemingen, dat is althans de indruk die gewekt wordt door de bijdragen op naar innovatie hunkerende sites als De Nieuwe Reporter. Het adagium is 'print is dead'. Ik betrapte mezelf er op hoe achteloos ik in die heersende opvatting mee ga toen ik werd geconfronteerd met de tegenovergestelde bewering: Kranten zijn cash cows. Die stelling las ik in een blad dat volgens de doctrines van de digerati niet eens meer kan bestaan.
lees verder bij De Nieuwe Reporter
CC foto: Pixelm
Posted by fvjole at 01:16 pm
22 augustus 2008
"Kom zo bij u...."
Het AD meldt dat de omzet in de horeca terugloopt. Niet door het rookverbod (de cijfers zijn van voor de invoering) maar door het teruglopen van de economie.
Ik weet een eenvoudig middel om die omzet in de meeste horeca-zaken te verhogen: betere bediening. Gistermiddag dronk ik een kop koffie met een vriend op een terras.
Eén kop koffie. Letterlijk.
Ik had heus meer willen drinken maar het kostte zoveel moeite om de aandacht van de ober te vangen en bediend te worden dat de conversatie er onder leed. Dan maar niks bestellen. Dat heb ik vaker. Dat ik met gemak drie keer zoveel had kunnen spenderen maar er niet eens de kans toe krijg.
Misschien ligt het aan de fooien, dacht ik naar aanleiding van het AD verhaal. Ik heb wel eens gehoord dat obers die vaak niet zelf mogen houden maar in een soort collectieve pot moeten stoppen. De opbrengst wordt dan verdeeld. Wat zijn dat voor communistische praktijken? En waarom zou je eigenlijk een pot maken?
Al googlend stuitte ik op een persbericht van de horeca-vakbond waarin wordt gesteld dat horeca-ondernemers een greep in de fooienpot doen als ze geconfronteerd worden met niet-betalende klanten. Die pot is er dus om verliezen te dekken. En ondertussen maar prat gaan op 'ondernemersrisico'.
Het verhaal in het AD deed me denken aan een tirade die ik ooit heb gehouden tijdens een sardonische thema-avond over horeca in Rotterdam. De eerste vriend die in het verhaal wordt opgevoerd was toevallig dezelfde met wie ik gisteren op dat terras zat.
Onderstaande tekst heb ik in oktober 1993 voorgedragen tijdens een anti-horeca-avond in het Rotterdamse Tejatro Popular.
Een vriend van mij zat met zijn vriendin op het terras van het restaurant in het Lage Bergsche Bos en werd geplaagd door hoofdpijn. Dus toen de serveerster de bestelling kwam opnemen, vroeg hij om een glaasje water zodat hij een aspirientje kon innemen.
- ,,U wilt een Spa Blauw``
- ,,Nee, ik wil helemaal geen Spa Blauw ik wil een beetje water om een aspirientje in te nemen,`` probeerde hij nog vriendelijk terwijl zijn hersens tegen de binnenzijde van zijn slapen bonkte. Maar aangezien vriendelijkheid een menselijke eigenschap is die in de horeca totaal onbekend is, hielp dat natuurlijk niet.
- ,,We hebben alleen maar Spa Blauw... Of Spa Rood.``
En ze keek hem onderzoekend aan. Wellicht om te zien of hij onder zijn kleding geen platvinkie limonadesiroop verborgen hield.
- ,,Maar ik heb helemaal geen trek in Spa Blauw, ik wil alleen maar een...``
- ,,Moet u eens luisteren daar kunnen we niet aan beginnen. Als u water wilt hebben moet u Spa Blauw bestellen. Anders zit straks iedereen hier gratis water te drinken.``
Mijn vriend keek nog even het volle terras rond, maar kon niemand ontdekken die hij er van verdacht een potentieel gratis water drinker te zijn. Behalve de serveerster zelf dan. Die zag er bij nadere bestudering uit alsof ze de etensresten van de gastenborden in een plastic zakje zou kieperen om 's avonds haar familie te voederen. En bij ieder protest tegen de kliekjes op tafel zou slaan en schreeuwen: ,,Ondankbare honden, weet je wel hoeveel die mensen daarvoor betaald hebben!``
Uiteindelijk is mijn vriend zelf naar het toilet geslopen om alsnog zijn medicijn te kunnen innemen. Heel voorzichtig om toch vooral maar niet opgemerkt te worden door de kampbewaarders die zich voor deze horecagelegenheid vermomd hadden als bedienend personeel.
Het meest trieste aan dit waar gebeurde verhaal is dat het niet eens een extreem voorbeeld is. Het bedienend personeel in Nederland vormt tezamen namelijk een van de best getrainde terreurgroepen ter wereld. Een buitenlander die hier ooit een paar jaar woonde en bij zijn vertrek werd gevraagd wat hem het meest was opgevallen antwoordde: Nederland is het enige land op deze aardbol waar het publiek bang is voor de obers.
En zo is het maar net. Want het meest opvallende aan bovenstaand verhaal is niet dat de serveerster zo brutaal is maar dat de klant het allemaal pikt. Hoeveel obers worden er tijdens hun werk doodgestoken? Geen. Terwijl iedere rechter je waarschijnlijk direct bij aanvang van de zitting vrij zou spreken wegens ontoerekeningsvatbaarheid.
Want iedereen weet het. En niemand durft het te zeggen. Hoe vaak ik niet heb meegemaakt dat een hele tafel gezamenlijk zat te kankeren op de slechte bediening en in een klap doodstil viel als een van de obers in de buurt kwam.
Hetzelfde gaat op voor de kwaliteit van het eten. Sommige mensen laten driekwart van hun bord staan omdat wat er op ligt voor geen meter te pruimen is maar zo gauw de ober dreigend informeert: ,,heeft het gesmaakt`` durven ze niet anders te stamelen: ,,ja hoor maar ik had niet zo'n trek.``
Die vraag ,,heeft het gesmaakt?`` is trouwens een fenomeen op zich. Wat is dat voor onzin? Kijk, dat die vraag gesteld wordt door een welwillende kennis die ook eens in plaats van een diepvriesmaaltijd een recept uit de Allerhande heeft geprobeerd te vervaardigen, begrijp ik nog wel. Maar een restaurant dat een beetje zelfvertrouwen heeft wil niet weten of het lekker was. Daar mogen ze namelijk wel vanuit gaan als ze hun werk goed doen. Ik ga tenslotte niet naar een restaurant om iets voorgeschoteld te krijgen wat niet gesmaakt heeft. Bij de bank vragen ze tenslotte ook niet als je je geld hebt nageteld: ,,En klopt het? Fijn.``
De vraag `heeft het gesmaakt?` valt dan ook niet anders uit te leggen dan als sarcastisch. Want meestal kijken ze er ook bij met een blik van `heb het lef eens om nee te zeggen`. Wie het durft moet dat trouwens eens proberen. Dan wordt het pas echt lachen. ,,Nou wat vreemd, alle andere mensen vinden het erg lekker hoor`` krijg je dan te horen. Om maar even duidelijk te maken dat je niet goed bij je hoofd bent.
Wie werkelijk dapper zonder schrik is, laat het slecht bereide eten zelfs terugbrengen naar de keuken. Maar dat risico moet je eigenlijk alleen nemen als er sprake is van een open keuken. Zodat je kan controleren wat ze uitvreten met je volgende maaltijd. Anders kan je er waarschijnlijk letterlijk vergif op in nemen.
Soms wordt de klant trouwens al afgesnauwd nog voor er een ober in zicht is gekomen. Als voorbeeld wil ik noemen de croissanterie in boekhandel Donner. Net als je eens lekker een keuze van de menukaart wilt maken zie je daar in grote letters de waarschuwing prijken: ,,Heeft u haast? Laat ons dan rustig werken!`` Ik heb het nooit kunnen bewijzen maar volgens mij loopt de bediening daar gewapend rond. Zodat ze eventueel al met je kunnen afrekenen nog voordat je iets besteld hebt.
Nu ik toch namen ga noemen moet er ook een eervolle vermelding naar restaurant Zochers' in het park bij de Euromast. Nadat ik twee keer had geinformeerd waar het door mij bestelde broodje kaas bleef, verzamelde ik al mijn moed en liep naar de bar om de bestelling te annuleren. Twee obers keken mij aan alsof ik zojuist een van hun collega's had gewurgd waarna de ene een sarcastisch lachje op zijn mond toverde en zei: ,,Ja, dat gaat nu niet meer he? Het broodje wordt nu al gemaakt.``
Bij dit restaurant heb ik overigens wel vaker het idee gehad dat ik in een merkwaardig soort film beland was. Bijvoorbeeld toen mijn vriendin op een warme zomerdag een ijsje bestelde op waarschuwende toon kreeg medegedeeld: ,,Weet u het zeker? Want dat kost wel 8 gulden hoor!``
Het meest stuitende voorbeeld hoorde ik echter van een gezelschap dat daar gedineerd had. Het gesprek aan tafel kwam op de muziek die uit de geluidsboxen sijpelde. Een van de disgenoten constateerde dat het een compositie van Michael Nyman was. Ha!
De ober die toevallig bij de tafel stond wees hem onmiddellijk terecht. ,,Nee, hoor dit is Philip Glass.``
De gast keek vreemd op en reageerde: ,,Meneer ik weet wel wat ik hoor, ik heb deze muziek zelf thuis ook. Het is Michael Nyman.``
Waarop de ober zei: ,,Nou dan hoort u het toch niet goed want het is echt Philip Glass. Ik zal u het CD doosje laten zien. En weg liep hij.``
Even later stond hij plots weer voor tafel en gaf de gast een hand. ,,U heeft gelijk. Het is Michael Nyman. Maar ja, we zijn allebei eigenwijs he?``
Natuurlijk zou ik ook nog uit kunnen wijden over de blinde en tegelijkertijd dove obers die werkzaam zijn in het Westerpaviljoen en op de een of andere manier toch altijd druk met elkaar communicerend aan de bar hangen. Ik zou kunnen vertellen hoe je uit de manier waarop het cappuccino-apparaat word bediend kunt opmaken of je binnen een half uur geserveerd gaat worden.
Waar het echter om gaat is de vraag waarom zijn zij zo? Waarom gedragen de obers in Nederland zich als Somalische krijgsheren? Volgens mij komt dat omdat ze zelf op hun eigen beroep neerkijken. Gastvrijheid koppelen ze aan slavernij, gedienstigheid aan dwangarbeid. Waarom ze dan voor het vak kiezen is mij een raadsel waar ze wel eens een paar arbeidsdeskundigen op zouden mogen laten promoveren.
In hun opvatting van het kelnervak als vernederende arbeid staan ze trouwens niet alleen. Toen ten tijde van de Spaanse Burgeroorlog de anarchisten het in Barcelona voor het zeggen kregen was een van hun eerste maatregelen het afschaffen van de bediening in horecagelegenheden omdat dat mensonterend werk zou zijn. Of ze daarin gelijk hadden betwijfel ik, maar het bewijst wel dat er een revolutie voor nodig is om van die afgrijselijke Nederlandse obers af te komen.
Rotterdam, 28 oktober 1993
Francisco van Jole
Nawoord 2008: Bij WP is de bediening inmiddels stukken beter. De croissanterie in Donner is opgeheven, evenals Zochers'.
CC-foto: Thomas Hawk
Posted by fvjole at 12:50 pm
21 augustus 2008
Taart met staart
Wat opvalt aan de taartenactie van Voorpost tegen Duyvendak is dat die überhaupt kon plaatsvinden. De AIVD houdt extreem-rechtse groeperingen immers in de gaten. In het jaarverslag (pdf) van de staatsveiligheidsdienst over 2007 wordt Voorpost zelfs expliciet genoemd in verband met brandstichting in een kraakpand.
Een kwart eeuw geleden kon Duyvendak, die toen tot de meest bespioneerde activisten van Nederland hoorde, gewoon deelnemen aan radicale acties zonder gepakt te worden. De AIVD - toen nog BVD - faalde.
En nu falen ze weer. De Openbare Bibliotheek in Amsterdam werd gisteren zwaar beveiligd vanwege de kennelijk acute dreiging tegen Duyvendak. Toch slaagden de extreem-rechtse lieden, die stuk voor stuk allemaal bij de AIVD bekend (zouden moeten) zijn, er in om binnen te komen en toe te slaan.
Liet de AIVD het bewust gebeuren omdat het maar een taart was? Of wisten ze niet van de kennelijk goed voorbereidde actie?
Ik ben er nog niet uit welke optie het meest verontrustend is.
CC foto: Steve Rhodes
Posted by fvjole at 05:47 pm
Taartactie tegen Duyvendak. Reageer!
Posted by fvjole at 09:45 am
20 augustus 2008
De Geenstijl-verslaving van de Volkskrant
Anderhalve week geleden werd ik gebeld door een journalist van de Volkskrant. Ze ging een portret maken van Telegraaf-journalist Dominique Weesie, een van de oprichters van Geenstijl.
Alweer? vroeg ik. Het wordt dan immers het derde portret van Weesie in de Volkskrant in drie jaar tijd. Ik kan niemand bedenken die een soortgelijke behandeling ten deel viel. Niet Carla del Ponte, niet André Rouvoet, niet de Paus, niet Tony Blair, niet Noem Maarop.
En waarom dan wel Weesie? Heeft Weesie zoveel interessants te melden? Ik heb hem daar eerlijk gezegd nooit op betrapt. Hij is het type klassieke gladjakker, ontwijkt discussies, neemt nooit ergens verantwoordelijkheid voor en vertelt de interviewer altijd wat deze wil horen.
Als persoon maakt hij ook niet veel indruk. Ik ken Weesie in de persoonlijke omgang als weinig uitgesproken. Niet joviaal maar hooguit een beetje slijmerig. Hij holde ooit eens een radiostudio uit toen ik er langs liep. 'Je noemde ons in je column een Telegraaf-site maar dat is niet zo. Ze hebben een minderheidsbelang,' zei hij met de overtuigende blik van een Jehova Getuige die over de wederkomst vertelt. Ik moest grinniken om dat nogal verrassende verlangen naar accuraatheid als het om henzelf gaat.
Vorige week werd duidelijk dat De Telegraaf de hele tent heeft overgenomen.
In de vele interviews komt Weesie niettemin met ieder kletsverhaal weg. Ondertussen plugt hij er op los. Het succes kleeft aan Geenstijl als je zijn verhalen moet geloven. Dat kan hij ook makkelijk beweren want nooit wordt er door een journalist geïnformeerd naar de hele rij mislukkingen van boeken tot t-shirts. Nooit wordt iets opgemerkt over het volstrekte gebrek aan originaliteit. Van kreten als 'fappen' tot 'wereldheerschappij', het is allemaal gejat van anderen.
Dat jatten geldt trouwens ook opvallend vaak voor het nieuws. De ontmaskering van pseudo-columnist Rikus Spithorst dit weekend bijvoorbeeld werd door media als De Pers gretig toegeschreven aan Geenstijl terwijl de onthulling toch echt van een ander astrant weblog afkomstig was. (zie plaatje fok.nl)
Op de alweer?-vraag kwam aan de telefoon een mompelende reactie van de Volkskrant-journalist. "Nou ja, hij is toch interessant. Ze zijn groot." Tja, dat is De Telegraaf ook en daar ga je als Volkskrant ook niet voortdurend over schrijven.
Vandaag zag ik op de media-pagina de kop 'GeenStijl is een vunzig hoekje'. (zie plaatje boven) Het blijkt een citaat van Nova-hoofdredacteur Carel Kuyl die van de Volkskrant moet reageren op een van de dagelijkse hersenspinsels van Geenstijl. Zo krijg je de krant wel vol. (Typisch overigens dat in de web-editie de kop luidt 'Weekje Obama in plaats van Matthijs'.).
Ineens begon ik het te begrijpen. De Volkskrant is bezig met een uitputtingscampagne. Ze schrijven zo vaak over de site dat de lezer er vanzelf doodmoe van gaat worden. 'Nee niet weer Geenstijl!' Daarmee willen ze op listige wijze de ondergang van de website inluiden. Zodat de bezoekers op den duur wegblijven.
Enig probleem bij die strategie is wellicht dat de gemiddelde Volkskrantlezer niet op Geenstijl komt.
Posted by fvjole at 09:36 am
19 augustus 2008
Dit is Emily, ze is een animatie
Info hier
Posted by fvjole at 09:45 am
Internetarcheoloog wil 10 jaar oude meme redden
Posted by fvjole at 08:18 am
15 augustus 2008
Geweld in de jaren tachtig
Vanavond ging de actualiteitenrubriek Nova over radicalisme in de jaren tachtig. Wat daarbij opviel was dat er door de redactie van alles door elkaar werd gehaald en iedereen op een hoop gegooid.
Begin jaren tachtig was er sprake van een enorme polarisatie en escalatie. Er werd door de overheid onder leiding van VVD-minister Wiegel ongekend hard opgetreden tegen politieke protesten. Activisten (veelal krakers) maakten ook gebruik van geweld. Grootschalige rellen van een omvang die we nu alleen maar kennen van voetbalwedstrijden kwamen met grote regelmaat voor.
Er is nu veel commotie over activistengeweld maar dat geweld kwam van twee kanten. De Franse geheime dienst blies bijvoorbeeld een actieschip van Greenpeace op waarbij een Nederlandse fotograaf om het leven kwam. De daders werden gepakt en veroordeeld maar hebben hun straf niet uitgezeten.
De Amerikaanse dienst CIA bracht met mijnen een Nederlandse baggerschip in de Nicaraguaanse havenstad Corinto tot zinken omdat ze de linkse regering daar wilden destabiliseren. De actie werd veroordeeld door het Internationaal Gerechtshof maar de Verenigde Staten legden dat vonnis naast zich neer.
Al het geweld leidde er in Nederland toe dat steeds minder mensen bereid waren te demonstreren (de demonstratie was het actiemiddel van de jaren tachtig, er werd letterlijk iedere dag wel ergens gedemonstreerd). Waarom zou je je keer op keer in elkaar laten slaan? Een deel van de activisten waaronder Duyvendak besloot daarop over te gaan tot een andere manier van actievoeren. Geen massademonstraties meer maar gerichte, meestal in het geheim voorbereide directe acties.
Dat waren beslist niet louter gewelddadige acties. Integendeel. Er waren bezettingen, vastketenacties, militaire totaalweigeraars die steevast een lange gevangenisstraf ondergingen. Er werd kortom van alles uitgehaald om de aandacht te vestigen op misstanden. En die misstanden waren er volop. Dat bedrijven nu 'maatschappelijk verantwoord' opereren is te danken aan een bewustzijn dat toen opkwam. Bedrijven wilden indertijd op geen enkele manier het debat aangaan over wat ze uitspookten. Shell zou nu niet in Birma blijven maar toen was het steunen van dictators voor bedrijven de gewoonste zaak van de wereld.
In 1981 nog maakte de vader van prinses Maxima deel uit van een Argentijnse dictatuur die duizenden linkse activisten vermoordde, bijvoorbeeld door ze boven zee uit vliegtuigen te gooien. Hij is er nooit voor gestraft.
De gerichte acties tegen die misstanden waren weliswaar soms succesvol maar de geheimzinnigheid bracht ook bijverschijnselen als complete paranoia met zich mee. De sfeer werd grimmiger. Na een paar jaar, in de tweede helft van de jaren tachtig, ontstond er een schisma onder politiek activisten. Niet alleen in Nederland maar ook in Duitsland waar de Groenen opkwamen en de radicale parlementaire politiek introduceerden.
Die tweedeling leidde ook in de Nederlandse activistenscene tot twee stromingen: de fundi's (afgeleid van fundamentalisten) en de realo's, oftewel de realisten.
De Nederlandse fundi's waren zo gek als een deur. een laatste stuiptrekking van dogmatici. Zo maakten ze in Amsterdam een brochure waarop ze op de omslag een mede-kraker executeerden omdat die idealen 'verraden' had. Een in scene gezette 'grap' natuurlijk die vandaag de dag op populaire websites niet zou misstaan maar indertijd iedereen schokte. Het luidde het einde in van de kraakbeweging als een maatschappelijk geaccepteerd verschijnsel.
Was Duvyendak zo'n fundi? Uit wat ik er tot nu toe over gelezen heb maak ik dat niet op. Hij behoorde tot de andere stroming, die van de realo's.
Voor die keuze wordt hij nu alsnog gestraft.
CC foto: antitezo
Posted by fvjole at 10:49 pm
Kamerleden, bedreiging en diefstal
Gestolen stukken publiceren en intimidatie van personen zijn zaken waar een Kamerlid niets mee te maken mag hebben, zo blijkt uit de zaak Duyvendak. Je kunt er over delibereren of een kwart eeuw niet wat lang geleden is om iemand zijn daden na te dragen maar zo zij het.
Laten we dan ook even de lijn doortrekken naar deze tijd. En dan blijken er meer politici te zijn die zich graag associëren met dit soort zaken. Er zijn drie Kamerleden die columnist zijn (geweest) bij Geenstijl: Geert Wilders, Harry van Bommel en Boris van der Ham. De laatste schrijft er tot op de dag van vandaag voor. (zie onder trivia)
Allereerst diefstal. Vorig jaar werden er privé-foto's gestolen van tv-presentatrice Manon Thomas. Er was geen enkel algemeen belang gemoeid maar toch werden ze op Geenstijl geplaatst, ook al was duidelijk dat ze absoluut niet voor publicatie bestemd waren. Pas na een sommatie van de politie werden de foto's verwijderd. Moederbedrijf De Telegraaf werd voor het openbaren van het materiaal door de Raad voor de Journalistiek veroordeeld.
Treffend dat het juist Geenstijl en De Telegraaf zijn die zich zo druk maken om een inbraak van een kwart eeuw geleden.
Duyvendak's lot werd uiteindelijk bezegeld door een open brief in NRC Handelsblad van voormalig topambtenaar George Verberg. Zijn NAW-gegevens werden in 1985 door Duyvendak in Bluf! gepubliceerd en Verberg schrijft daar nu over:
Verder werd mijn vrouw , ik was dan op dienstreis, meerdere malen in het holst van de nacht gebeld. Hetzij werd er niets gezegd en ontstond daardoor een dreigende stilte tot er werd opgehangen, of een mannenstem zei slechts 'die man van jou krijgen we nog wel'. Beide soorten van telefoontjes hadden inderdaad het beoogde effect, mijn vrouw en ons gezin werden geterroriseerd. Naar aanleiding van uw onthullingen over uw ene strafbare actie (de inbraak) bleek mij dat dat andere strafbare feit (het terroriseren) op onze oudste, ondanks zijn jeugd, hij was toen negen jaar, een diepere indruk heeft achtergelaten.
Die passage deed me denken aan een ander verhaal waar ik aan mee werkte voor het blad Bright, gewoon omdat het er zo op lijkt, alleen gaat het hier niet om een top-ambtenaar maar om een weerloze jongen:
In april bijvoorbeeld richtte GeenStijl meermaals de pijlen op volkszanger Dave van Well (18). 'Het Nijmeegse varkentje Knorretje' wordt hij genoemd vanwege zijn corpulente voorkomen. Ook een verstandelijk gehandicapte Dave-fan wordt bespot en Hoxha wijst lezers op het online gastenboek van de artiest.
'Vijf dagen lang hebben ze hem getreiterd', zegt de moeder van Dave. 'Hun bezoekers wensten hem dood en schreven dingen als "Zal Dave zich voor de trein gooien?"
We kregen telefoontjes, midden in de nacht. Ik heb GeenStijl gebeld en een bericht op hun voicemail ingesproken. Niemand belde terug maar mijn bericht stond zonder toestemming wel meteen op hun site.' Dave deed aangifte. De politie noemt de bedreigingen 'te weinig concreet'.
Dat verhaal is geen incident. Intimidatie is het handelsmerk van Geenstijl. Zie in het filmpje hieronder wat Trudy Prins onder meer meemaakte als gevolg van een gerichte treitercampagne van Geenstijl. Saillant detail: net als ex-topambtenaar Verberg had zij een kind van 9 jaar. De besmuikt lachende Ambroos Wiegers die aan tafel zit is oprichter van GeenStijl en opereert onder de naam prof Hoxha.
Geenstijl beweerde indertijd dat ze excuses hadden aangeboden. Dat hebben ze in werkelijkheid nooit gedaan. Ik zat in die uitzending ook aan tafel en uitte kritiek op de methode-Geenstijl. Die kritiek resulteerde in een jarenlange campagne tegen me die nog steeds voortduurt. Recent nog publiceerde Geenstijl mijn NAW-gegevens.
Diefstal en intimidatie, het zijn zaken waar een kamerlid zich verre van moet houden. Maar niet als het door Geenstijl gebeurt. Femke Halsema, die zich met de dag meer op lijkt te maken voor het leiderschap van D66, vertelde onlangs in Het Parool dat de site tot haar favoriete spots behoort (zie rechts). Leuk voor mensen als Trudy Prins en Manon Thomas.
De verontwaardiging over diefstal en intimidatie is dus nogal selectief.
Ben benieuwd hoe dáár in 2031 over gedacht wordt.
afgebeeld artikel boven: Leeuwarder Courant, 16 augustus 1985
onder: Femke Halsema over haar mediavoorkeuren in Het Parool, 9 juli 2008
Posted by fvjole at 10:15 am
14 augustus 2008
Rotterdamse guerrilla gardeners pakken Amsterdam aan
klik voor info
Posted by fvjole at 01:05 pm
Yamakasi in de buurt
In de uit 2001 stammende tienerfilm Yamakasi - Les samouraïs des temps modernes zie je Parijse straatjongens toeren uithalen die doen denken aan de zwaartekrachttergende stunts uit The Matrix. Ze lopen tegen muren op, springen van dak tot dak en lijken de grond met hun voeten amper te raken als ze zich voortbewegen. Maar anders dan in The Matrix komen er geen special effects aan te pas. Dit is gewoon echt: een soort mix tussen breakdance en hordelopen, of skateboarden zonder board.
Yamakasi is overigens geen Japans woord maar komt uit het Lingala, een taal die in Congo wordt gesproken. Het staat voor zaken als 'sterk lichaam, sterke geest, sterke persoonlijkheid'.
Toch beschouwde ik het als een fantasie, iets bedacht voor een film. Tot ik de 'yamakasi' vier jaar later terug zag in de clip Hung Up van Madonna. Misschien bestonden ze dan toch wel echt.
Dit weekend zag ik de yamakasi voor het eerst in Londen, in de betonnen spelonken onder de Hayward Gallery, zo'n kenmerkend jaren zeventig gebouw. Terug in het hotel googlede ik wat en kwam er achter dat er hele wereld wijde beweging is. Zoals hier in Israël. Parkour wordt het genoemd, en het is typisch zo'n levensgevaarlijke activiteit waar opgroeiende jongens door hun overproductie testosteron behoefte aan hebben. Een sport is het niet want er is geen doel.
Laat ik er een stukje over op m'n weblog schrijven, dacht ik. Ik googlede nog naar wat aanvullend materiaal en kwam toen uit op dit filmpje. Dat is hier bij mij in de wijk gemaakt. Ik herken de jongens van het winkelcentrum waar ze vaak rondhangen. Wat ik dacht dat hangjongeren waren zoals je die alleen als probleem uit de media kent, blijken heuse yamakasi te zijn.
Ineens woon ik weer in een wereldstad.
Posted by fvjole at 09:43 am
07 augustus 2008
Een kamerlid met lef
De Telegraaf en andere rechtse relmedia hebben de jacht geopend op GroenLinks-kamerlid Wijnand Duyvendak. Hij bekent in een nog te verschijnen boek een van de actievoerders geweest te zijn die in 1985 inbraken in het ministerie van Economische Zaken.
De media-reactie doet denken aan de situatie in Duitsland een paar jaar geleden toen duidelijk werd dat minister van Buitenlandse Zaken Joschka Fischer in het verleden ook een radicale actievoerder was geweest. Die rel ebde weer vrij snel weg.
Doel van de inbraak die Duyvendak pleegde, voor zo ver ik me nog uit de berichtgeving van die tijd kan herinneren, was geheime documenten te bemachtigen die aantoonden dat het kabinet stiekem de bouw van meer kerncentrales voorbereidde. Terwijl dat in het openbaar werd ontkend. Minister van Economische Zaken was de omstreden Van Aardenne, die vaker essentiële informatie achterhield.
Het was 1985. De ramp in Tsjernobyl had nog niet plaatsgevonden en een paar jaar eerder, in het najaar van 1981, was een massaal protest tegen kernenergie met grof geweld door de politie uit elkaar geslagen. Dat waren geen prettige taferelen. Die demonstratie was een keerpunt in het Nederlandse actiewezen. VVD-prominent Wiegel was indertijd minister van Binnenlandse Zaken en ging waar mogelijk de confrontatie aan met actievoerders. Protesten werden steevast getrakteerd op aanwezigheid van de ME en ontaardden al snel in geweld.
Het was het beleid dat rechts zo graag ziet: hard optreden zodat de boel escaleert en je nog harder kunt optreden.
Het was in die tijd dat actievoerders steeds vaker besloten dat massale protesten geen zin meer hadden. Dus pakten ze het anders aan. Acties werden niet meer weken van te voren aangekondigd maar in het geheim voorbereid. Zo werd op klaarlichte dag het Provinciaal Militair Commando bestormd door een grote groep anti-militaristen die naar binnen liepen en in een paar minuten de hele administratie op straat gooiden dan wel meenamen. Daar kon de ME niks tegen doen. De 'buit' werd in Paradiso tentoongesteld.
In die cultuur kwam Duyvendak tot het besluit om in te breken bij EZ. Een actie waarbij tegen niemand geweld is gebruikt. De inbraak moet niet goed gepraat worden maar je kunt wel constateren dat Duyvendak iemand is die lef heeft. Daar wil het nog wel eens aan ontbreken bij politici.
Posted by fvjole at 11:12 am
06 augustus 2008
Of nee, dit is de Viral van de Dag (in de serie 'knap gekund')
Posted by fvjole at 10:14 am
Viral van de Dag
Via Max Dohle, Godlike Productions, Was Alive, GreekChat, AardvarkTravel, Hardcore Pontiacs, Da Kolkoz etc
Posted by fvjole at 09:04 am
05 augustus 2008
Internet volgens KPN
In de vorige eeuw werkte ik bij Planet Internet en maakten we ons vrolijk over een volstrekt onwetende leiding. Die liet bijvoorbeeld e-mails uitprinten en faxte de replies terug. De leiding wisselde nogal eens van samenstelling maar om de een of andere reden werden er voor de hoogste functie nooit mensen aangetrokken die enige kaas van internet gegeten hadden.
Een van de verhalen die de ronde deed ging over een directeur - afkomstig van KPN - die tijdens een meeting de medewerkers bezwoor dat hij internet 'eenvoudiger' wilde maken. Want het was veel te ingewikkeld. Dus moest de site van Planet Internet anders worden.
"Wat willen mensen met het internet?" had hij retorisch gevraagd en zijn hand streek door de lucht alsof hij een horizon tekende.
"Ze willen e-mailen. Dát is wat ze willen. Dus op de homepage moet een knop komen met 'E-Mail' en als ze die indrukken dan hebben ze e-mail. Dát is wat we moeten hebben. Eén knop."
Hij liet een stilte vallen.
De toehoorders, die stuk voor stuk bezig waren de beste nieuwsportal van Nederland te bouwen en daar aardig in slaagden, deden hun best om te voorkomen dat hun wenkbrauwen richting plafond sprongen. Handen gingen voor de monden om het proesten te smoren. Een enkel hoofd dook tussen de knieën om het schudden te bedwingen.
Planet Internet was een broedplek voor tal van internetmediamakers. Erwin van der Zande, die nu hoofdredacteur is van Bright, werkte er maar bijvoorbeeld ook Ambroos Wiegers die later Geenstijl oprichtte. KPN heeft ze allemaal in huis gehad en er nooit iets mee gedaan.
De directeur in kwestie verdween korte tijd later van het toneel in de almaar durende strijd tussen internetters en KPN-ers. Van de knop werd nooit meer wat vernomen.
Planet Internet is kort geleden opgeheven omdat KPN geen brood meer zag in internet als medium. De site heet nu kpnvandaag.nl. Ik kwam er terecht omdat ik mijn abonnement bij KPN wilde opzeggen. En daar zag ik het dan: pontificaal op het scherm: een knop met 'e-mail'.
Hebben ze eindelijk hun zin.
Posted by fvjole at 10:41 am
China weert Friesland
Friese sporters en hun fans mogen in Beijing niet met de Friese vlag zwaaien. Dat stelt de Schotse parlementariër Jamie Hepburn op basis van de 'huisregels' voor het evenement:
"To avoid delays at security and to maintain an orderly flow, please DO NOT bring the following articles to any venue (...) flags of non-members of the Olympics or Paralympics"
De politicus trekt bij BBC News aan de bel omdat Schotse sporters net als Friezen en anderen de traditie hebben met de vlag van hun eigen vaderland te zwaaien. Dat is bij deze Spelen dus verboden. Ook voor bijvoorbeeld Vlamingen kan het verbod lastig zijn.
Volgens Amnesty International dient het vlagverbod te voorkomen dat er gezwaaid gaat worden met vlaggen van Tibet, een land dat geen lid is van de Olympische Spelen omdat het door China is veroverd en met veel geweld bezet wordt gehouden.
Saillant detail is dat de coach van het Nederlands voetbalelftal, de Fries Foppe de Haan, vorig jaar kritiek uitte op Nederlandse voetballers van Surinaamse afkomst die na een overwinning met de Surinaamse vlag zwaaiden. Hij noemde dat zelfs ongepast: "Als je uiting aan die gevoelens wil geven moet je dat op een ander moment elders doen."
De populaire coach wordt op zijn wenken bediend. Op de Olympische Spelen in China, het feest dat volkeren zou moeten verbroederen, is voor 'die gevoelens' inderdaad geen plaats meer.
CC foto: eworm
Posted by fvjole at 07:47 am
04 augustus 2008
De 'nieuwe' van Camille
Posted by fvjole at 01:07 pm
De verdwenen linkse media
Het AD kwam dit weekend met het opvallende bericht dat kiezers hun politieke partijen te rechts vinden. Het panel discussieerde er gisteren over in Deining maar kon zich er niet zoveel bij voorstellen. Het mondde onder andere uit in de vraag: wat is dan links? Tja.
Zelf herken ik het bericht van het AD wel. De PvdA laat geen uitgesproken geluid horen maar zit vooral in de verdediging, de SP heeft nationalistische en conservatieve trekjes en Groenlinks lijkt meer het twijfelende neefje van D66 dan het radicale zusje van de PvdA.
Links lijkt bang om links te zijn. In de media zie je hetzelfde beeld. Media zijn door alle rechtse aanvallen zo bang geworden om een links geluid te laten horen dat er nog amper iemand te vinden is die dat geluid vertegenwoordigt.
Wie is de linkse Harry Mens? Wie is de linkse Thijs van den Brink? Wie de linkse Jort Kelder?
Ze zijn er niet.
Ik realiseerde me dat pas toen ik via internet begon te luisteren naar Air America, een progressief Amerikaans radiostation. Daar hoor je uitgesproken linkse meningen waardoor ik dacht: waarom hebben wij dat hier niet?
Dankzij m'n iPhone kan ik er ook streaming in de auto naar luisteren. Het is een regelrechte verademing. Niet om het overal mee eens te zijn maar omdat het een geluid is dat hier niet meer bestaat.
Nooit gedacht dat ik voor linkse opinies ooit aangewezen zou zijn op Amerikaanse media. De commercials voor plastische chirurgie en schuldsanering neem ik voor lief.
Posted by fvjole at 11:41 am
03 augustus 2008
Poppenkast 2.0
Een vriendin wilde de werking van Skype videochat aan haar 2-jarige dochter demonstreren.
"Kijk, wie is dat daar?"
De kleine zweeg.
"Dat is Francisco..."
Er volgde een gemurmel dat leek op cisco.
"Ja. Dat is Francisco" zei de moeder glunderend van trots.
Omdat ik niets anders wist te doen greep ik een poppetje - Evil Panda van het Chinese kunstenaarscollectief Shirtflag - bewoog het langzaam in beeld en zette een piepstemmetje op.
"Haaaaallo..."
Ze lachte. Andere poppetjes dus. Ik haalde Artis de Partis en vriend Artis de Marsis tevoorschijn. Die herkende ze wel maar het gaf wat verwarring want beide poppen liggen ook bij haar thuis. Dus hoe konden die in beeld zijn?
Toen was het tijd voor Kees, de opgezette piranha met bloeddorstige ogen die ik ooit van een collega uit Suriname heb gekregen. Ik liet Kees met z'n monsterachtige tanden in beeld komen en riep boe!
Ze schrok zichtbaar.
Gauw weer een gewoon poppetje dus.
"He hallooooo...."
"Vis... vis..." klonk het aan de andere kant.
Kees terug in beeld. Ze keek gefascineerd.
Artis de Partis weer er bij die als eeuwige pleaser de vis uit beeld wilde drukken.
Hup! Kees beet 'm in z'n dikke neus.
Au!
Ze lachte weer.
Poppenkast via internet, nooit aan gedacht. Terwijl het bij de opkomst van tv net zo ging: Rikkie & Slingertje was in 1966 een kijkcijferhit op zaterdagmiddag.
CC foto: v1ctory_1s_m1ne
Posted by fvjole at 12:19 pm
